در کنار این درد بزرگ، یک نکته مهم حقوقی وجود دارد که بسیاری از مردم از آن اطلاع ندارند و آن اینست که قانون، حق مطالبه خسارت را برای زیاندیدگان به رسمیت شناخته است.
اگر ثابت شود که نهاد مسئول در انجام وظیفه قانونی خود برای ساماندهی و جمعآوری سگهای بلاصاحب کوتاهی کرده و همین کوتاهی باعث ورود خسارت شده است، فرد آسیبدیده میتواند با مراجعه به دادگاه، جبران خسارت خود را مطالبه کند. در صورت احراز مسئولیت، دادگاه میتواند حکم به پرداخت دیه، ارش، هزینههای درمان و سایر خساراتی که مطابق قانون قابل مطالبه است صادر کند.
بنابراین، خانوادهها نباید تصور کنند که پس از درمان کودک، ماجرا پایان یافته است. هزینههای درمان، جراحی، دارو، واکسن، آسیبهای جسمی و خسارات ناشی از حادثه، در صورت وجود شرایط قانونی، قابل پیگیری است.
برای موفقیت در این مسیر، چند اقدام ساده اما بسیار مهم پیشنهاد می گردد: تمام مدارک پزشکی، فاکتورها و هزینههای درمان را نگه دارید. از محل حادثه و جراحات عکس تهیه کنید. اگر شاهدی یا فیلم دوربین مداربسته ای وجود دارد، مشخصات شاهد و محل استقرار دوربین را یادداشت و اعلام کنید.
برای تعیین میزان آسیب، به پزشکی قانونی مراجعه کنید. از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی یا با کمک یک وکیل دادگستری دادخواست مطالبه خسارت تنظیم کنید.
هدف من از پیشنهاد طرح دعوا تنها دریافت دیه یا خسارت از شهرداری یا سایر ارگانهای مسئول نیست بلکه یادآوری این اصل مهم است که امنیت شهروندان یک حق قانونی است و حفظ آن، از وظایف نهادهای مسئول محسوب میشود. هر رأیی که در حمایت از حقوق زیاندیدگان صادر شود، میتواند گامی برای افزایش مسئولیتپذیری و پیشگیری از تکرار این حوادث از سوی متولیان باشد.
باید بپذیریم که هیچ مبلغی نمیتواند ترس کودکی را که مورد حمله قرار گرفته از ذهن او پاک کند و هیچ دیهای جای آرامش ازدسترفته یک خانواده را نمیگیرد، اما قانون برای همین روزها نوشته شده است، روزهایی که شهروند نباید بار خسارتی را که در اثر قصور یا کوتاهی دیگران به او وارد شده، به تنهایی تحمل کند.
اگر خانوادههای آسیبدیده حقوق قانونی خود را امروز مطالبه کنند، شاید فردا کودکی دیگر قربانی این حوادث تلخ نشود. آگاهی از حقوق شهروندی، نخستین گام برای اجرای قانون و ساختن شهری امنتر برای همه ماست.
