به‌عنوان یک شهروند خوزستانی، حضور وزیر محترم میراث‌فرهنگی در منطقه را خیرمقدم می‌گویم. همچنین به‌عنوان کسی که در انتخابات، حداقل مسئولیت ستاد انتخاباتی اقوام، ادیان و مذاهب دکتر پزشکیان در استان خوزستان و ستاد انتخابات مردمی آبادان را بر عهده داشته است، این پرسش جدی را مطرح می‌کنم که دقیقاً چه زمانی قرار است توسعه آبادان و خرمشهر از مرحله وعده و شعار عبور کند و در زندگی روزمره مردم قابل لمس شود؟
سال‌هاست دولت‌های مختلف از توسعه آبادان و خرمشهر سخن می‌گویند؛ اما هنوز در بخش‌هایی از شهر با مشکلات ابتدایی خدمات شهری، از جمله جمع‌آوری زباله و نخاله، مواجه هستیم. آیا شایسته است شهرهایی با این پیشینه تاریخی، ظرفیت‌های اقتصادی و جایگاه راهبردی، همچنان درگیر چنین مسائل اولیه‌ای باشند؟»
گردشگری دریایی و سلامت؛ برنامه عملیاتی کجاست؟
وزیر محترم میراث‌فرهنگی بر توسعه گردشگری مرزی، دریایی و سلامت تاکید کردند که باید گفت؛ گردشگری دریایی قرار است دقیقاً بر پایه کدام زیرساخت‌ها، کدام مسیرهای فعال، کدام خدمات و کدام سرمایه‌گذاری‌ها توسعه یابد؟ از مسئولان و فعالان این حوزه انتظار می‌رود دست‌کم یک نمونه روشن و قابل ارزیابی از گردشگری دریایی فعال و درآمدزا در منطقه معرفی کنند تا مشخص شود این ظرفیت چگونه به اشتغال و رونق اقتصادی مردم منجر شده است.
در حوزه گردشگری سلامت نیز باید پرسید چه برنامه مشخصی برای جذب و ماندگاری گردشگران و بیماران عراقی در آبادان و خرمشهر وجود دارد؟ وقتی بسیاری از این مسافران برای دریافت خدمات درمانی به شهرهایی مانند تهران، مشهد و شیراز سفر می‌کنند، سهم آبادان و خرمشهر از این بازار کجاست؟ چه اقداماتی برای ارتقای زیرساخت‌های درمانی، تسهیل خدمات، بازاریابی منطقه‌ای و ایجاد مزیت رقابتی انجام شده است؟»
جوانان تحصیل‌کرده؛ سرمایه‌ای که از منطقه خارج می‌شود
از وضعیت اشتغال جوانان منطقه انتقاد جدی داریم؛ یکی از مهم‌ترین شاخص‌های توسعه، توانایی یک منطقه در ایجاد فرصت شغلی برای نیروی انسانی خود است. امروز بسیاری از جوانان تحصیل‌کرده منطقه برای یافتن شغل ناچار به مهاجرت به استان‌هایی مانند یزد می‌شوند. این وضعیت تنها یک مسئله اشتغال نیست؛ بلکه به معنای خروج سرمایه انسانی، تضعیف ظرفیت‌های محلی و از دست رفتن فرصت‌های توسعه است.
اگر گردشگری، صنایع‌دستی، تجارت مرزی و اقتصاد دریایی قرار است به پیشران اقتصاد جنوب تبدیل شوند، باید مشخص شود چه تعداد فرصت شغلی، در چه بازه زمانی و برای چه گروه‌هایی از جوانان ایجاد خواهد شد.
موانع توسعه؛ مسئله‌ای فراتر از گردشگری
مشکلات منطقه به حوزه گردشگری محدود نمی‌شود، بلکه موانع متعددی در مسیر توسعه آبادان و خرمشهر وجود دارد که برخی از آن‌ها ابعاد حقوقی، مدیریتی و ساختاری دارند و رسیدگی به آن‌ها مستلزم اراده جدی، هماهنگی میان دستگاه‌ها و شفافیت در تصمیم‌گیری است. نمی‌توان از توسعه سخن گفت، اما درباره موانعی که سال‌ها ظرفیت‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری منطقه را محدود کرده‌اند، برنامه‌ای روشن و پاسخ‌گو ارائه نکرد.
البته انتظار از وزیر میراث‌فرهنگی این نیست که به‌تنهایی پاسخ‌گوی تمام مشکلات منطقه باشد؛ بلکه انتظار می‌رود با توجه به ظرفیت و جایگاه ملی این وزارتخانه، برنامه‌ای عملیاتی با همکاری سایر دستگاه‌های مسئول تدوین و پیگیری شود.
زمان‌بندی، مسئول مشخص و پاسخ‌گویی
مردم آبادان، خرمشهر و شادگان به تکرار وعده‌های توسعه نیاز ندارند؛ آن‌ها به برنامه‌ای روشن، زمان‌بندی مشخص، مسئول پاسخ‌گو و نتایج قابل سنجش نیاز دارند.
از وزیر محترم میراث‌فرهنگی انتظار می‌رود به‌صورت شفاف اعلام کنند که برنامه عملیاتی توسعه گردشگری و صنایع‌دستی منطقه از چه زمانی آغاز می‌شود، چه موانعی باید برطرف شود، چه میزان سرمایه‌گذاری پیش‌بینی شده و مردم در چه بازه زمانی باید آثار آن را در اشتغال، درآمد و کیفیت زندگی خود مشاهده کنند.
اگر توسعه خرمشهر رسالت دولت است، این رسالت چه زمانی، با چه برنامه‌ای و با چه شاخص‌هایی محقق خواهد شد؟ سهم آبادان از این برنامه چیست؟
این پرسش‌ها نه از سر مخالفت با برنامه‌های دولت، بلکه از موضع مسئولیت‌پذیری اجتماعی و دفاع از حقوق مردم منطقه مطرح می‌شوند. آبادان و خرمشهر بیش از آنکه به وعده‌های تازه نیاز داشته باشند، به پایان انتظار برای توسعه‌ای واقعی، عادلانه و پایدار نیاز دارند.»
*فعال اجتماعی
