باتری لیتیوم-فلزی با ژل نوین به پایداری ۹۰۰۰ ساعته رسید

ژل‌های الکترولیتی پیشرفته پیشین، هرچند بهبودهایی داشتند، اما از لایه‌های محافظ ناپایدار (SEI) رنج می‌بردند و دوامشان محدود بود. اما تیم تحت رهبری نانکای، این ناپایداری را با طراحی مولکولی دقیق هدف گرفت.
 
آن‌ها مجموعه‌ای از آمیدهای فلوردار ساختند و ۲،۲،۲-تری‌فلورو-ان-متیل‌استامید (C=Oα3F) را به عنوان جزء ایده‌آل برگزیدند. این مولکول، هم انرژی مدار خالی پایین (LUMO) کمی دارد و هم مانع اندکی برای آزادسازی یون‌های لیتیوم.
 
بر این اساس، اثر دوگانه آن تشکیل سریع SEI فشرده غنی از LiF و Li3N را تسهیل می‌کند و رابط محافظ مکانیکی مستحکمی پدید می‌آورد.
 
گفتنی است، این نوآوری می‌تواند گذار به فناوری‌های انرژی پاک را شتاب بخشد؛ باتری‌هایی با چگالی انرژی بالاتر، عمر طولانی‌تر و عملیات ایمن‌تر که به حمل‌ونقل پایدار و یکپارچه‌سازی انرژی‌های تجدیدپذیر در جهان یاری می‌رساند.