نرخ جهش ویروس کرونا حداقل ۵۰ درصد بیشتر از تصور قبلی است

بر اساس پژوهشی تازه، نرخ تغییرات ویروس کرونا که هر چند وقت یکبار باعث جهش کووید-۱۹ می‌شود، بسیار بیشتر از چیزی است که قبلا تخمین زده می‌شد. به عبارت دیگر، سرعت پیدایش گونه‌های جدید بسیار بیشتر از قبل شده است.

پیش‌تر تصور می‌شد که ویروس کرونا هر دو هفته یکبار جهش پیدا می‌کند. اما حالا محققان مرکز فرگشت «میلنر» دانشگاه «باث» و واحد ژنتیک انسانی دانشگاه «ادینبرو» نشان داده‌اند که در این تخمین بسیاری از جهش‌ها نادیده گرفته شده و دنباله‌های ژنتیکی آن‌ها به ثبت نرسیده است.

یافته‌های این تحقیق از نیاز به قرنطینه بیشتر افرادی خبر می‌دهد که سیستم ایمنی بدن آن‌ها نمی‌تواند ویروس را کنترل کند. پروفسور «لورنس هرست» از مرکز فرگشت میلنر می‌گوید: «یافته‌های ما حاکی از آن هستند که اگر بیمار به مدت بیش از چند هفته به کووید-۱۹ مبتلا باشد، ویروس فرگشت پیدا می‌کند و گونه‌های جدید را به وجود می‌آورد.»

محققان اکنون با توجه به مطالعات خود مدعی‌اند که نرخ جهش ویروس کرونا حداقل ۵۰ درصد بیشتر از چیزی است که قبلا تصور می‌شد.

گونه آلفا زمانی به وجود آمد که یک فرد مبتلا برای مدت‌های طولانی قادر نبود عفونت را از بدن خود بیرون کند. هرست ادامه می‌دهد: «ولی این خبر بدی نیست چون اکثر مردم به ویروس آلوده شده و پیش از بروز جهش آن را از بدنشان پاک می‌کنند، یعنی احتمال فرگشت در یک بیمار معمولا آن‌قدرها بالا نیست.»

با این حال، پژوهش حاضر نشان می‌دهد که احتمال بروز فرگشت ویروسی در بدن مبتلایان بیشتر از چیزی است که پیش‌تر تصور می‌شد. پروفسور هرست می‌گوید: «با توجه به شمار بالای ژنوم‌های SARS-CoV-2 که دنباله‌های آن‌ها به ثبت رسیده، می‌توانیم بگوییم که چه تعداد از جهش‌ها و به چه دلیلی از دست رفته‌اند، هرچند نمی‌توانیم به‌طور مستقیم آن‌ها را مورد مطالعه قرار دهیم.»

اکثر جهش‌ها برای ویروس مضرند و شانس بقای آن را کاهش می‌دهند. به این جهش‌ها انتخاب منفی می‌گویند. انتخاب منفی آن‌قدرها در بدن بیمار دوام نمی‌آورد که دنباله آن به ثبت برسد، در نتیجه از محاسبات مربوط به نرخ جهش به دور می‌مانند. ولی برخی انتخاب‌های منفی به دلایل پیش‌بینی‌پذیری قابل شناسایی بوده‌اند: چون جهش‌ها ژن‌ها را کوتاه‌تر می‌کنند یا باعث تضعیف عملکرد پروتئین‌ها می‌شوند.

محققان می‌گویند انتخاب‌ها به سمت جهش‌هایی بوده که از آمینو اسیدهای پایدارتر استفاده می‌کردند، به عبارت دیگر نیازی به تولید مکرر آن‌ها نیست و نگهداری از منابع‌شان انرژی زیادی نمی‌طلبد. پروفسور هرست می‌گوید دلیل شرایط حاضر این است که ویروس برای تکثیر سریع تحت فشار زیادی قرار دارد و به دلیل استفاده از آمینو اسیدهای درازتر مدت زمان کمتری طول می‌کشد تا منابع‌شان تامین شود.