نان دلالان در خون بیماران! / رئیس انجمن دارو سازان از سوء مدیریت ها می گوید

پول که داشته باشی، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد هم خریدنی می شود! باور کردنش سخت و تلخ است اما این روزها این ضرب المثل قدیمی دوباره مصداق پیدا کرده است … .

این کاسبی کثیف

اولین باری نیست که داروهای ضروری‌ بیماران در داروخانه ها کمیاب می شود و سر از بازار سیاه در می آورد؛ کاسبان دارو، سال هاست که نانشان را در خون بیماران می زنند. این حقیقت تلخ شاید از نظر برخی،شایعه و کذب باشد،اما برای بیماران و خانواده های آن ها، خاطره ای است که بارها تکرار شده است. با این تفاوت که این بار به جز بیماران خاص و خانواده های آن ها، هزاران بیماران کرونایی هم مشتری بازار سیاه دارو شده اند؛ هم بازار سیاه حقیقی، هم بازار سیاه مجازی!

رمدسیویر، 1.1 میلیون، سرم 100 هزار تومان!

در گروه تلگرامی «داروهای کمیاب» آگهی های فروش رمدسیویر را می بینم، دارویی حیاتی برای بیماران کرونایی که حتی در داروخانه های خصوصی هم توزیع نمی شود اما این جا یافت شدنی است؛ با این تفاوت که قیمت اش به جای 700 هزار تومان رسمی، حدود 1.1 تا 1.3 میلیون آب می خورد. اوضاع سرم های تزریقی هم همین طور است، سرم هایی که یک بسته 6 تایی آن 25 هزار تومان بود، حالا هر بطری آن بین 50 تا 100 هزار تومان فروخته می شود.

پیام های تلخ مردم

تجربه این روزهای مردم هم روایتگر این اوضاع نابسامان است:

* با کلی پیگیری، چهار سرم بدون آنژیوکت پیدا کردیم، ۳۹۰ هزار تومان! پول ارسالش با پیک هم به جای خود.

* در بازار، فلوکستین پیدا نمی‌شود. بعد از کلی گشتن، نمونه خارجی اش را پیدا کردم اما باید دقیقا نصف حقوق یک ماهم را بدهم.

* دلالان و کاسبان پول های کثیف، با سوءاستفاده از ضعف نظارت و بی توجهی مسئولان، بعد از جیب مردم به سراغ جان آن ها رفته اند. سرازیر شدن داروهای کرونا به بازار سیاه، آن هم با قیمت های سرسام آور، درد مضاعف این روزهایمان شده است.

روایتی دردناک از تلاش برای نجات جان یک پدر

می دانم که تلخی این گزارش، تا همین جا هم حسابی حال شما را مثل حال ما خراب کرده است، اما اجازه بدهید کمی بیشتر رنج و اضطراب مردم را درک کنیم و روایت فرزندی را بشنویم که برای نجات جان پدر، با اتفاقات عجیبی مواجه شده است: «سه شب قبل پدرم سکته مغزی را رد کرد؛ حالش آن‌قدر بد شد که ناچار شدیم او را به بیمارستان برسانیم. بیمارستان‌ها پر از بیماران کرونایی بود، حتی بیمارستان های خصوصی شهر. آخرش مجبور شدیم ساعت یک شب به خانه برگردیم و با توصیه یکی از پزشکان، از پدرم در خانه مراقبت کنیم. اما مراقبت در خانه هم امکاناتی می خواهد؛ یک کپسول 10کیلویی اکسیژن به قیمت دو میلیون و 500 هزارتومان، یک مانومتر به قیمت 850 هزار تومان و یک دستگاه اکسیمتر به قیمت 650 هزار تومان! کپسول 10 کیلویی فقط جوابگوی دو ساعت است و بعد، برای پر کردن مجددش باید راهی کوچه و خیابان و اطراف شهر شد. من هم ناچار شدم برای ادامه نفس های پدرم ساعت 2 شب در انتهای صف 100 نفره متقاضیان شارژ کپسول بایستم. اما این همه ماجرا نبود؛ برای درمان پدر، سرُم هم لازم داشتیم و باید با نسخه پزشک، در بازار به دنبال سرم می‌دویدیم. جالب این بود که با این که می گفتند سرم خیلی کمیاب شده، اما من توانستم در کمتر از دو ساعت، در برخی داروخانه‌ها پنج سرم تهیه کنم، البته هر بطری به قیمت 50 هزار تومان! تازه بعضی داروخانه‌ها هم سرم را به شرط خرید ویتامین‌های خارجی می فروختند. مثل روزهایی که باید برای خرید روغن، یک کنسرو هم می خریدیم…». حرف پایانی او با ما هم، حرف دل همه خانواده های بیماران است: «دست کادر درمان را می‌بوسم و می‌دانم شرایط کشور بحرانی است، اما تو را به خدا به فکر اکسیژن و سرم بیماران باشید و نگذارید زالوهای بازار دارو خون بیماران را بمکند».

تماس های متعدد روز گذشته ما با دکتر شانه ساز، دکتر محمدی و دکتر جهانپور،رئیس، مدیرکل و سخنگوی سازمان غذا و دارو بی نتیجه بود اما سوالمان از آن ها را درگفت و گو با رئیس انجمن داروسازان مطرح کردیم و پرسیدیم «چرا نظارت بر روند عرضه داروهای ضروری این قدر ضعیف است و این دارو سر از بازار سیاه در می آورد»؟

نتیجه سوء مدیریت سازمان غذا و دارو

دکتر«محمدباقر ضیاء» دراین باره می گوید: کمبود سرم و برخی داروهای مورد نیاز در کشور،نتیجه سوء مدیریت سازمان غذا و داروست که باید فکر این روزها را می کرد. وی می افزاید: این را باید سازمان غذا و دارو توضیح دهد که چگونه می شود داروهایی که درداروخانه های خصوصی توزیع نشده در بازارآزاد وجود دارد،اما موضوع مهم این است که این سازمان، 13 هزار داروخانه بخش خصوصی را نامحرم می داند و بسیاری از داروهای ضروری را فقط در برخی داروخانه های خاص توزیع می کند که این کار همواره باعث بروز مشکلات فراوانی برای بیماران شده است.

برخورد با داروخانه ها در صورت تخلف

وی در واکنش به فروش سرم در برخی داروخانه ها به چند برابر قیمت، همراه با خرید اجباری برخی مکمل ها هم می گوید: اکثریت همکاران ما همیشه برای تامین نیازهای دارویی بیماران همراه آن ها بوده اند اما اگر هم به صورت محدود چنین مواردی به ما گزارش شود، به شدت با خاطیان برخورد می کنیم.

یک ادعا که باید شفاف شود

این روزها درباره چرایی کمبود سرم اظهارنظرهای مختلفی مطرح شده اما به تازگی «شانه ساز» رئیس سازمان غذاودارو ادعایی مطرح کرده و به ایسنا گفته است: «سال گذشته پیش‌بینی کمبود سرم را کرده بودیم اما تولیدکننده‌ها به مجلس اعتراض کردند که سازمان غذا و دارو می‌خواهد سرم وارد کند. تولیدکننده‌ها به مجلس نامه نوشتند و تعهد تامین کردند، از ما هم خواسته شد اقدامی برای واردات نشود در حالی که اگر طبق برنامه‌ریزی خودمان پیش می‌رفتیم، امروز مشکلی نداشتیم». حالا که کمبود سرم، داد مردم را در آورده است، باید مجلس و داروسازان هم در این باره شفاف سازی کنند و درباره این ادعای رئیس سازمان غذا و دارو توضیح دهند.البته رئیس انجمن داروسازان ایران در واکنش به این ادعا به خراسان می گوید:«این حرف بیشتر شبیه یک شوخی است، سازمان غذا و دارو موظف بود با تخمین نیاز کشور و برآورد میزان مواد اولیه و ظرفیت تولید تولیدکنندگان داخلی، برای جلوگیری از این بحران اقدام کند».

2323