سیلاد اصفهان: تهیه کننده فیلم هایی مانند تاوان و حسرت، این روزه چند پروژه همزمان شامل یک سریال تلویزیونی، یک فیلم سینمایی و یک فیلم کودک را در دست تهیه دارد.
با محسن ثباتیان که حوالی همین روزها پیش تولید مجدد فیلم «فرشته نجات» را آغاز کرده است، به گفت و گو نشستهایم که از مدنظر خوانندگان می گذرد.
آقای ثباتیان، این روزها مشغول چه پروژههایی هستید؟
این روزها تمرکز اصلی ما روی پیشتولید فیلم در ژانر کودک است که «فرشته نجات» نام دارد؛ ما امیدواریم اگر اتفاق خاصی رخ ندهد مهرماه وارد مرحله فیلمبرداری شویم.
همزمان توسعه چند پروژه دیگر هم ادامه دارد، اما تصمیم گرفتیم ابتدا این فیلم را به نتیجه برسانیم، چون معتقدیم سینمای کودک بیش از هر زمان دیگری به آثار تازه، امیدبخش و باکیفیت نیاز دارد.
کمی درباره «فرشته نجات» بگویید؟
فرشته نجات یک فیلم فانتزی-خانوادگی است که داستانش در دنیای واقعی اتفاق میافتد. قصه درباره اهمیت انتخاب ها در زندگی است و تاثیری که خانواده میتواند در آینده فرزند خود داشته باشد.
تلاش می کنیم فیلمی بسازیم که علاوه بر سرگرم کردن کودکان، برای والدین هم جذاب باشد و درباره امید، استعداد و تأثیر تصمیمهای کوچک بر آینده انسانها حرف بزند.
فیلم در چه مرحلهای قرار دارد؟
فیلمنامه تقریباً به نسخه نهایی رسیده و این روزها مشغول انتخاب لوکیشنها، طراحی صحنه و انتخاب بازیگران هستیم. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، مهرماه فیلمبرداری را آغاز خواهیم کرد، حسین طبیب زاده به عنوان کارگردان فیلم قرارداد بسته و با دقت مشغول بررسی مراحل کار است.
شما در انتخاب بازیگران چه معیارهایی دارید؟
به همراه حسین طبیبزاده، کارگردان فیلم، جلسات متعددی برای انتخاب بازیگران داشتهایم. مهمترین معیار ما این است که بازیگر بتواند فضای فانتزی فیلم را کاملاً باورپذیر و صمیمی اجرا کند.
در حال مذاکره با چند بازیگر شناختهشده هستیم، اما ترجیح میدهیم پس از قطعی شدن قراردادها اسامی را اعلام کنیم.
با توقف «نفس آخر» بخاطر شرایط جنگی سرانجام این فیلم به کجا رسید؟
نفس آخر همچنان یکی از پروژههای مهم ماست، اما تصمیم گرفتیم تولید آن را به زمستان امسال موکول کنیم تا با تمرکز بیشتری روی آن کار کنیم. در حال حاضر اولویت ما ساخت فیلم سینمایی «فرشته نجات» است.
و حرف آخر؟
در پایان، دوست دارم درگذشت هنرمند بزرگ و بیبدیل کشورمان، استاد اکبر عبدی را به خانواده محترم ایشان، جامعه هنری و همه مردم ایران تسلیت بگویم.
استاد عبدی از همان روزهای شکلگیری «فرشته نجات»، انتخاب اول و آرزوی ما برای ایفای یکی از نقشهای اصلی این فیلم بودند؛ هرچند هیچگاه فرصتی برای همکاری با ایشان فراهم نشد، اما همیشه باور داشتیم که حضورشان میتوانست افتخار بزرگی برای این پروژه باشد.
ایشان از آن دسته هنرمندانی بودند که همچون الماسی در سینمای ایران میدرخشیدند؛ هنرمندی که با استعداد، خلاقیت و عشق به مردم، لبخند را به چهره چند نسل نشاند و نام خود را برای همیشه در تاریخ هنر این سرزمین ثبت کرد.
من باور دارم مرگ هرگز پایان هنرمندانی از این جنس نیست؛ انسانهایی که آثارشان در حافظه و قلب مردم زنده میماند، هرگز از میان ما نمیروند.روحشان شاد و یادشان تا همیشه گرامی.
