آیا دوچرخه برقی بدون پدال هم دوچرخه است؟ چالش تازه قوانین حمل‌ونقل

رشد سریع وسایل نقلیه برقی سبک (Micromobility) مانند دوچرخه‌های برقی، اسکوترهای برقی، اسکوترهای نشسته و سایر وسایل حمل‌ونقل شخصی، قوانین سنتی را با چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو کرده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند قوانین فعلی بیش از حد بر ظاهر این وسایل تمرکز دارند، در حالی که معیار اصلی باید عملکرد، سرعت و میزان ایمنی آن‌ها باشد.

به گزارش سیلاد به نقل از Electrek، در آمریکا دوچرخه‌های برقی کلاس ۲ که حداکثر سرعت آنها به ۳۲ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و توان موتورشان از ۷۵۰ وات بیشتر نیست، در اغلب ایالت‌ها همانند یک دوچرخه معمولی شناخته می‌شوند. با این حال، بسیاری از کاربران در عمل از پدال استفاده نمی‌کنند و تنها با اهرم گاز حرکت می‌کنند؛ موضوعی که نشان می‌دهد پدال در بسیاری از موارد تنها یک الزام قانونی است.

این مسئله باعث شده وسایلی مانند JackRabbit MG Cargo که ظاهری شبیه دوچرخه دارند اما فاقد پدال هستند، در یک منطقه خاکستری قانونی قرار بگیرند. این وسیله به‌جای پدال از جای پا استفاده می‌کند، سرعتی مشابه دوچرخه‌های برقی کلاس ۲ دارد، بسیار سبک است، فضای کمی اشغال می‌کند و بدون تولید آلودگی یا سروصدای اضافی، همان کاربرد روزمره دوچرخه برقی را ارائه می‌دهد.

یکی از مزیت‌های حذف سیستم پدال، کاهش وزن، ساده‌تر شدن تعمیر و نگهداری و افزایش فضای حمل بار است. این وسایل می‌توانند برای خرید روزانه، جابه‌جایی وسایل یا رفت‌وآمدهای شهری گزینه‌ای کارآمد باشند، اما نبود قوانین یکپارچه باعث شده وضعیت قانونی آن‌ها در شهرها و ایالت‌های مختلف متفاوت باشد.
 

کارشناسان معتقدند با ورود مداوم طراحی‌های جدید، قانون‌گذاری بر اساس شکل ظاهری دیگر پاسخگو نیست. به جای تدوین مقررات جداگانه برای هر وسیله جدید، بهتر است دسته‌ای جامع تحت عنوان میکروموبیلیتی تعریف شود که تمام وسایل برقی سبک با سرعت و وزن مشابه را در بر بگیرد.

بر اساس این دیدگاه، اگر یک وسیله دو یا سه‌چرخ، سرعتی در حد دوچرخه برقی داشته باشد و برای سفرهای کوتاه شهری مورد استفاده قرار گیرد، تفاوتی ندارد که از پدال، جای پا یا حتی یک تخته اسکیت برقی استفاده کند؛ مهم این است که جایگزینی پاک، کم‌صدا و کم‌مصرف برای خودروهای شخصی باشد.

با توجه به سرعت بالای نوآوری در حوزه حمل‌ونقل شهری، بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که آینده قانون‌گذاری باید بر عملکرد وسایل نقلیه استوار باشد، نه ظاهر آن‌ها. چنین رویکردی می‌تواند مسیر توسعه فناوری‌های جدید را هموار کرده و استفاده از وسایل نقلیه پاک را بیش از پیش گسترش دهد.