راز طول عمر ۱۱۷ ساله: چگونه بدن از پیری مخرب فرار می‌کند؟

مطالعه‌ای پیشگامانه درباره ماریا برانیاس، مسن‌ترین فرد تأییدشده زنده در جهان تا زمان مرگش در سال ۲۰۲۴ در سن ۱۱۷ سالگی، یک پارادوکس زیست‌شناختی شگفت‌انگیز را آشکار کرده است: او همزمان نشانه‌های واضحی از پیری شدید را نشان می‌داد و در عین حال دارای ویژگی‌های محافظتی بود که معمولاً در افراد بسیار جوان‌تر دیده می‌شود.

به گزارش سیلاد به نقل از Scitechdaily، این مطالعه که در مجله Cell Reports Medicine منتشر شده است، جامع‌ترین تحلیلی است که تاکنون بر روی یک سوپرنیان (افراد بیش از ۱۱۰ سال) انجام شده است. محققان ژنوم، اپی‌ژنوم، میکروبیوم و سایر عوامل مربوط به برانیاس را از نمونه‌های خون و مدفوع او بررسی کردند.

نتایج حیرت‌انگیز بود. از یک سو، برانیاس نشان‌دهنده نشانگرهای غیرقابل انکار پیری پیشرفته بود: تلومرهای او (محافظان کروموزوم) به‌شدت کوتاه بودند، سیستم ایمنی او ویژگی‌های ضدالتهابی نشان می‌داد و دارای جهش‌های خونی مرتبط با سن بود. این ویژگی‌ها معمولاً با خطر بالاتر ابتلا به سرطان و بیماری‌های قلبی همراه هستند.

 

با این حال، در یک «دوگانگی شگفت‌انگیز» آنگونه که دکتر مانل استلر، محقق اصلی توصیف کرد، برانیاس هرگز به سرطان، زوال عقل یا بیماری‌های قلبی-عروقی جدی مبتلا نشد. در عوض، او ویژگی‌های محافظتی قدرتمندی را نمایش داد: سن بیولوژیکی او، که با ساعت‌های اپی‌ژنتیک اندازه‌گیری شد، بیش از ۲۳ سال جوان‌تر از سن تقویمی او بود. او التهاب بسیار پایینی داشت، متابولیسم لیپید تقریباً کاملی (کلسترول بد بسیار پایین و کلسترول خوب بالا) و میکروبیوم روده غنی از بیفیدوباکتری مفید داشت؛ ویژگی‌ای که معمولاً در افراد جوان سالم یافت می‌شود. محققان اشاره کردند که او روزانه حدود سه لیوان ماست مصرف می‌کرد که ممکن است به حفظ این میکروبیوم سالم کمک کرده باشد.

نتیجه کلیدی این مطالعه تحول‌آفرین است: پیری شدید و ضعف سلامت جدایی‌ناپذیر نیستند. زیست‌شناسی برانیاس نشان می‌دهد که بدن می‌تواند در عین حالی که آثار پیری در آن ظاهر شده است به‌طور فعال از پیامدهای مخرب پیری اجتناب کند و این امر نقشه‌ی جدیدی برای درک طول عمر سالم ارائه می‌دهد.