الکترونیک‌های کشسان و مغزگونه؛ انقلابی در همجوشی انسان و ماشین

ولی این چالش به طرز شگفت‌آوری ساده است: بافت‌های انسان نرم و انعطاف‌پذیرند، در حالی که الکترونیک متداول صلب و سخت می‌باشد.
 
بر این اساس، اتصال تراشه‌های صلب به قلب در حال تپش یا مفاصل در حال خم شدن، منجر به تحریک بافت، کاهش تماس و در نهایت شکست می‌شود.
 
اکنون پژوهشگران رویکردی کاملاً متفاوت را دنبال می‌کنند. آنها در حال طراحی الکترونیک‌هایی هستند که مانند بدن انسان رفتار کنند.
 
به گزارش سیلاد و به نقل از SciTechDaily، یک مقاله در «مجله بین‌المللی ساخت فوق‌دقیق» از ظهور «الکترونیک نرم نورومورفیک» خبر می‌دهد.
 
این فناوری الهام گرفته از مغز است؛ نه تنها در نحوه پردازش اطلاعات، بلکه در نحوه تعامل فیزیکی با محیط. بر خلاف مدارات سنتی که صرفاً به الکترون‌ها متکی هستند، این سیستم‌ها از پلیمرهای انعطاف‌پذیر استفاده می‌کنند. این مکانیسم به سیگنال‌دهی الکتروشیمیایی سیستم عصبی نزدیکتر است.
 
گفتنی است برخی از اجزای این فناوری جدید می‌توانند تا ۱۴۰ درصد طول اولیه خود کش بیایند که از کشسانی طبیعی پوست انسان نیز فراتر می‌رود.
 
افزون بر این، این دستگاه‌ها با نیاز توان بسیار پایین کار می‌کنند و می‌توانند کارهای پیچیده از جمله طبقه‌بندی ریتم قلبی را با ولتاژ کمتر از ۰٫۵ ولت انجام دهند.
 
چنین ولتاژ عملیاتی پایینی به به حداقل رساندن تولید گرما و تنش الکتریکی کمک می‌کند که هر دو برای الکترونیک‌های در تماس مداوم با بافت زنده حیاتی هستند.
 
پژوهشگران معتقدند ترکیب «معماری جزیره‑پل» با مواد پایدار و غیرسمی می‌تواند مسیری عملی به سوی دستگاه‌های نورومورفیک بادوام برای همجوشی بلندمدت با بدن انسان ارائه دهد.