به گزارش خبرگزاری سیلاد، سازمان خصوصیسازی باید روشن کند در دوره تصمیمگیری و مدیریت مرتبط با این شرکت، چه اقداماتی انجام شده و چگونه یکی از داراییهای راهبردی کیش به نقطه فعلی رسیده است.
مسئله کیشایر دیگر فقط تغییر یک مدیر یا جابهجایی در هیئتمدیره نیست. موضوع اصلی این است که یک ایرلاین باسابقه، که سالها بخشی از زیرساخت ارتباطی و اقتصادی جزیره کیش بوده، چگونه در مسیر زیاندهی، بدهی انباشته، اعتراضهای نیروی انسانی و بیثباتی مدیریتی قرار گرفته است؟
سازمان خصوصیسازی باید روشن کند در دورهای که کیشایر ذیل فرآیندهای مرتبط با واگذاری و تصمیمات مدیریتی قرار داشت، چه اقداماتی درباره آینده این شرکت انجام شد. آیا برای حفظ سرمایه انسانی متخصص برنامهای وجود داشت؟ آیا وضعیت مالی شرکت بهصورت دقیق پایش شد؟ آیا درباره قراردادها، داراییها، هزینهها و تعهدات شرکت گزارش شفاف و قابل اتکایی ارائه شده است؟
یکی از پرسشهای مهم به نیروی انسانی کیشایر بازمیگردد. در ماههای گذشته، گزارشهایی از اعتراضها، نارضایتیهای کارکنان و نگرانی درباره وضعیت نیروهای متخصص این شرکت منتشر شده است. در صنعتی مانند هوانوردی، نیروی انسانی باتجربه فقط یک دارایی اداری نیست؛ ستون فنی، عملیاتی و ایمنی شرکت است. اگر در این سالها بخشی از نیروهای باتجربه کنار گذاشته شده، بازنشسته شده یا از چرخه تصمیمسازی خارج شدهاند، باید توضیح داده شود این تصمیمها بر اساس چه ارزیابی کارشناسی انجام شده است.
پرسش دیگر به وضعیت مالی شرکت مربوط است. اگر کیشایر با وجود ظرفیت شناختهشده، بازار مشخص و نقش ارتباطی مهم برای جزیره، امروز با بدهی انباشته و زیاندهی مواجه است، باید معلوم شود این زیان چگونه شکل گرفته و چه کسانی مسئول تصمیماتی بودهاند که شرکت را به این نقطه رساندهاند. افزایش هزینهها، مشکلات صنعت هوانوردی و تحریمها واقعیتهایی انکارناپذیرند؛ اما این عوامل نمیتوانند جای پاسخگویی مدیریتی را بگیرند.
در روزهای اخیر همچنین گزارشهایی درباره جابهجایی، انتقال یا فروش برخی اموال و داراییهای وابسته به کیشایر مطرح شده است. همین موضوع ضرورت شفافسازی را دوچندان میکند. سازمان خصوصیسازی و مدیران مربوطه باید صریحاً اعلام کنند آیا چنین اقداماتی انجام شده یا نه؛ و در صورت انجام، با چه مجوزی، بر اساس کدام مصوبه، با چه قیمتگذاری و به نفع چه برنامهای برای شرکت بوده است.
کیشایر برای جزیره کیش صرفاً یک شرکت هواپیمایی نیست. این شرکت بخشی از مسیر دسترسی، گردشگری، سرمایهگذاری و اعتماد اقتصادی به جزیره است. تضعیف آن فقط به صورتهای مالی یک شرکت محدود نمیشود؛ اثر آن در سفر مردم، برنامهریزی فعالان اقتصادی، هزینههای حملونقل و جایگاه کیش در رقابت با مقاصد گردشگری منطقه دیده میشود.
از همین رو، اکنون مطالبه اصلی شفافسازی است. سازمان خصوصیسازی باید گزارش دهد در دوره مدیریت و تصمیمگیری خود بر کیشایر، این شرکت را با چه وضعیتی تحویل گرفت، چه تصمیماتی درباره آن اتخاذ کرد و امروز آن را در چه شرایطی تحویل میدهد. بدون چنین گزارشی، افکار عمومی فقط با پرسشهایی بیپاسخ روبهرو خواهد ماند.
تغییر مدیریت در شرکتی که با بدهی، نارضایتی کارکنان و ابهام درباره داراییها مواجه است، امر عجیبی نیست. آنچه عجیب است، مقاومت در برابر پاسخگویی است. اگر عملکرد دوره اخیر قابل دفاع است، بهترین پاسخ ارائه سند، عدد، گزارش مالی و توضیح کارشناسی است؛ نه سکوت، حاشیهسازی یا فرار از پرسشهای اصلی.
امروز پرسش روشن است: چه بر سر کیشایر آمده است؟
و پاسخ این پرسش را باید از نهادی خواست که در دوره حساس اخیر، درباره سرنوشت این شرکت نقشآفرین بوده است: سازمان خصوصیسازی.
۲۲۳۲۲۳
