تاثیر عجیب خواب کمتر از ۶ ساعت یا بیشتر از ۸ ساعت

پژوهشگران با تجزیه و تحلیل دادههای نزدیک به نیم‌میلیون نفر در بریتانیا، به بررسی رابطه بین مدت‌زمان خواب و فرآیند پیری در سیستم‌های مختلف اندامی پرداختند.

این تیم تحقیقاتی با به‌کارگیری «ساعت‌های زیستی پیری» پیشرفته‌ای که توسط یادگیری ماشین (Machine Learning) تغذیه می‌شدند، فرآیند پیری را در ۱۷ سیستم بدنی از جمله مغز، قلب، ریه‌ها، کبد و سیستم ایمنی اندازه‌گیری کردند.

«جونهاو ون»، نویسنده اصلی این مطالعه و استادیار رادیولوژی در دانشکده پزشکان و جراحان واگلوس دانشگاه کلمبیا در نیویورک، اظهار داشت: «برای مثال، در مورد کبد، ما یک ساعت پیری مبتنی بر داده‌های پروتئینی، یک ساعت پیری مبتنی بر داده‌های متابولیک و یک ساعت پیری مبتنی بر داده‌های تصویربرداری داریم. این رویکرد به ما امکان می‌دهد تا بررسی کنیم که آیا خواب به‌طور متمایزی با ساعت‌های پیری که از لایه‌های مختلف مولکولی و اومیکس (omics) استخراج شده‌اند، مرتبط است یا خیر.»

یافتههای این مطالعه که در تاریخ ۱۳ می در مجله Nature منتشر شد، الگویی U-shaped (به شکل U) را نشان داد: افرادی که شبانه کمتر از ۶ ساعت یا بیشتر از ۸ ساعت میخوابیدند، نشانههایی از پیری سریعتر زیستی را در سراسر بدن از خود بروز دادند.

سالمترین الگوهای پیری در افرادی مشاهده شد که گزارش کردند بین ۶.۴ تا ۷.۸ ساعت در شب می‌خوابند.

کم‌خوابی با ریسک بالاتر ابتلا به طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها از جمله افسردگی، اضطراب، چاقی، دیابت نوع ۲، فشارخون بالا و بیماریهای قلبی مرتبط بود. همچنین، هم کم‌خوابی و هم پرخوابی با بیماری‌های ریوی از جمله بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) و آسم، و همچنین اختلالات گوارشی نظیر گاستریت و رفلاکس اسید مرتبط دانسته شد.

محققان تأکید کردند که این یافته‌ها نشان می‌دهند خواب تا چه حد عمیقاً با عملکرد کلی بدن در ارتباط است و این ارتباط تنها به سلامت مغز محدود نمی‌شود.

ون در ادامه افزود که این یافته‌ها از این ایده حمایت می‌کنند که خواب نقشی اساسی در حفظ سلامت اندام‌ها در سراسر مغز و بدن، از جمله تعادل متابولیک و یک سیستم ایمنی سالم، ایفا می‌کند. وی افزود که تحقیقات آینده بررسی خواهند کرد که آیا بهبود عادات خواب می‌تواند به کند کردن روند پیری زیستی در اندام‌های مختلف کمک کند یا خیر.