به گزارش سیلاد از اصفهان، شیرینسازی آب دریا و استفاده شرب در تمامی کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند امارات، قطر و بحرین و کویت عربستان، دریای عمان و حتی در شهرهای جنوبی داخل کشور خودمان سالها مورد استفاده بوده است به نوعی که اکنون عربستان، امارات و قطر بزرگترین برداشت کننده آب دریا هستند.
در کشور ما نیز گرچه این طرح برای برخی شهرها مانند بوشهر اجرایی شده اما طرح انتقال آب به فلات مرکزی از دولت شهید رئیسی به طور جدی آغاز شد و با توجه به صحبتهای رهبر انقلاب که بارها در سخنرانی های خود بیان داشتند که «مشکل آب اصفهان باید حل بشود»، در این سالها به شکل جدی توسط مسئولان برای استان اصفهان نیز دنبال شده است.
در این میان فولادمبارکه، پروژه های کاهش مصرف آب در فرایند تولید را از سال ۹۲ آغاز کرده است، برخی پروژه ها اجرایی شده و برخی در دست اجراست تا در فرایند تولید، مصرف آب کاهش یابد.
در این ارتباط حامد یزدیان عضو کمیسیون آب، کشاورزی و منابع طبیعی مجلس در گفت و گو با سیلاد، با بیان اینکه ما در فلات مرکزی در طول سالهای گذشته بنا به دلایل مختلف با کمیاب شدن آب روبرو بوده ایم، اظهار کرد: گرچه تغییرات اقلیمی نیز در کم آبی حوضه زاینده رود و فلات مرکزی موثر بوده است اما ریشه اصلی این کمبود آب نه تغییرات اقلیمی بلکه ناشی از سوءمدیریت منابع آبی و در نتیجه ناترازی بین منابع و مصارف آبی است.
وی با اشاره به اینکه در این راستا باید ابتدا به فکر رفع مشکل ناترازی آبی باشیم، بیان کرد: در کنار کنترل مصارف آبی بیش از حد که بر حوضه زاینده رود به نوعی تحمیل شده و اجرای قانون در ارتباط با برداشتهای بی رویه و غیرقانونی بالادست رودخانه، تامین آب از منابع جدید نیز ضرورتی خاص دارد و در یک راستا و بدون ارجحیت یکی بر دیگری باید دنبال شود.
آب زاینده رود بدون تامین منابع جدید مدام در حال برداشت است
عضو کمیسیون آب، کشاورزی و منابع طبیعی مجلس اضافه کرد: با وجود اینکه در طول سالهای گذشته، جبران اشتباهات گذشته و تامین آب توسط پروژه های مختلف مطرح بوده است اما متاسفانه همه این موارد در حد صحبت بوده است و در طول ۳۰ سال گذشته نه تنها هیچ آبی به فلات مرکزی اضافه نشده است بلکه مصارفی نیز بر این حوضه تحمیل شده و آب زاینده رود بدون تامین منابع جدید در حال برداشت بوده است، در این میان انتقال آب دریا تنها پروژه ای است که به شکل جدی تری در حال دنبال شدن است.
یزدیان با بیان اینکه انتقال آب از دریا موافقان و مخالفانی دارد، گفت: اگر سیستم حکمرانی منابع آب در کشور ما سیستم درستی بود شاید نباید به سراغ انتقال آب دریا میرفتیم چراکه بنا بر برخی نظرات این منطقی نیست که بیش از هزار کیلومتر آب را در کشور منتقل کنیم اما متاسفانه در طول سالهای گذشته، سیستم حکمرانی در کشور مسیر درستی را در پیش نگرفته و باید به سمت راه حلهای جایگزین برای تامین آب برویم.
ارزش آب انتقالی از دریا در برابر بحران آب زیاد است
وی اضافه کرد: در چنین شرایطی گرچه قیمت آب انتقالی از دریا زیاد برآورد می شود اما باید به ارزش آب در این شرایط خطیر توجه کنیم؛ اکنون فلات مرکزی و حوضه زایندهرود اکنون شبیه مریض رو به احتضاری است که در این شرایط به هر راه حلی برای زنده بودن آن باید فکر کرد؛ بنابراین در این شرایط، ارزش آبی که از دریا به سمت اصفهان انتقال داده شود بسیار زیاد است چراکه راه حل دیگری نداریم.
عضو کمیسیون آب، کشاورزی و منابع طبیعی مجلس اضافه کرد: وضعیت فلات مرکزی با توجه به بحرانهای زیستمحیطی مانند خطر فرونشست، مسائل اجتماعی، امنیتی در طول سالهای گذشته بسیار خاص و بحرانی است و سیاستگذاران به این نتیجه رسیدند که با توجه به عدم به نتیجه رسیدن مابقی راه حل ها، باید به سراغ شیرین سازی آب دریا و انتقال آن برویم حتی اگر گران قیمت باشد چراکه ارزش آبرسانی به این حوضه برای زنده ماندن آن بسیار بیشتر از هزینه ها است.
یزدیان با اشاره به اینکه این راه حل لزوما درازمدت نیست و البته همه مشکلات را نیز رفع نخواهد کرد، بیان کرد: وقتی منطقهای دچار بحران شده است ما باید راه حلهای سریع برای آن پیدا کنیم و انتقال آب دریا در کوتاه مدت می تواند برخی مشکلات را کاهش دهد تا در درازمدت نیز برنامه ریزیهای لازم انجام شود.
یزدیان با اشاره به اینکه انتقال آب دریا از چند منظر دیگر هم می تواند مورد بررسی باشد، اظهار کرد: از نظر پدافند غیرعامل، در شهرهای بیش از یک میلیون نفر منابع آبی به ویژه شرب نباید وابسته به یک منبع باشد و ممکن است ایجاد بحران کند، بنابراین زمانی که ما در تامین آب شرب از زینده رود دچار مشکل شویم این خطوط می تواند از نگاه پدافندی مورد توجه باشد.
وی بیان کرد: باید توجه کنیم که انتقال آب گران است، اگر این انتقال از هزینههای کشور انجام و بهرهبرداری از آن نیز هزینههای زیادی در بر داشته باشد، ممکن است در صنعت نیز موجب افزایش هزینه ها شود اما اینکه صنایعی مانند فولادمبارکه به این مسیر همت کردند، قابل تقدیر است.
اقدامات اقتصادی توجیهپذیر در حوزه استحصال آب دریا
عضو کمیسیون آب، کشاورزی و منابع طبیعی مجلس با بیان اینکه از سویی اکنون علم و تکنولوژی به حدی رسیده است که در بحث استحصال آب دریا نیز اقداماتی انجام دهیم که توجیه پذیری اقتصادی داشته باشد، گفت: به طور مثال می توان به استخراج فلزات سنگینی که در نمک دریا هست، اشاره کرد که می تواند اقتصاد پروژه را متحول می کند و عملاً انتقال آب را توجیه پذیرتر خواهد کرد.
