به گزارش سیلاد، در شبهای اخیر ساکنان نیمه غربی کانادا یا آمریکا شاهد منظره درخشانی در آسمان بودند؛ چیزی شبیه به شهابسنگ یا شهابهای در حال ورود به جو زمین. اما واقعیت اینطور نبود و اصلاً پای شهابسنگی در میان نبود.
اینها در حقیقت ماهوارههای استارلینک هستند که در جو زمین میسوزند و این اتفاق با سرعت فزایندهای در حال وقوع است. جاناتان مکداول، اخترفیزیک دان بازنشسته دانشگاه هاروارد اعلام کرده که در حال حاضر هرروز ، بهطور میانگین دو ماهواره استارلینک در جو زمین میسوزند و این عدد در حال افزایش است.
در نگاه اول شاید این مسئله، موضوع نگرانکنندهای به نظر برسد، اما لزوماً فاجعهبار نیست؛ چرا که احتمالاً این بخشی از برنامه طراحیشده پروژه است. در آخرین آمار رسمی منتشر شده، حدود ۸٬۵۰۰ ماهوارهٔ ارتباطی استارلینک در مدار پایین زمین (LEO) فعال هستند.
چرا ماهوارهها سقوط میکنند؟
از آنجا که ماهوارههای استارلینک در مدار بسیار پایین زمین قرار دارند، با مقاومت قابلتوجه جو بالایی زمین روبهرو میشوند. همین مقاومت باعث میشود که ماهوارهها برای ماندن در مدار، نیازمند افزایش منظم سرعت از طریق پیشرانش باشند.
جالب است که همین ویژگی در حقیقت نکتهٔ مثبت ماجراست؛ چرا که پیامد طبیعی این وضعیت آن است که هر ماهواره فقط حدود پنج سال میتواند در مدار باقی بماند. از سوی دیگر شرکت استارلینک در نظر دارد تا درمجموع بین ۱۲٬۰۰۰ تا بیش از ۴۰٬۰۰۰ ماهواره را به فضا بفرستد.
اگر بهطور تقریبی تعداد ماهوارههای موجود در فضا را ۱۵٬۰۰۰ ماهواره در نظر بگیریم و طول عمر میانگین آنها را پنج سال فرض کنیم، استارلینک باید سالانه حدود ۳٬۰۰۰ ماهواره پرتاب و از مدار زمین خارج کند؛ این بدین معناست که روزانه و بهطور میانگین حدود ۸ ماهواره در جو میسوزند.
درباره سقوط ماهوارههای استارلینک بیشتر بخوانید.
۵۸۵۸
