به گزارش سیلاد، «سجادی» سفیر ایران در دانمارک در این نامه اظهار کرد: اسرائیل در نمایش آشکار دیگری از بیتوجهی مطلق خود به جان انسانها، ظهر دوشنبه، ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، دو حمله هوایی به زندان اوین در شمال تهران انجام داد. زمان این حمله – در ساعات کاری و ملاقات بود، زمانی که این زندان مملو از خانوادههای زندانیان، نمایندگان قانونی و پرسنل قضایی است- بیانگر هدف قرار دادن عمدی فضاهای غیرنظامی توسط اسرائیل با قصد از پیش تعیین شده برای گرفتن جان هرچه بیشتر افراد است.
این تجاوز حساب شده با الگوی خشونت مداوم اسرائیل، همانطور که در نسلکشی آن در غزه و جاهای دیگر مشهود است، سازگار است.
وی ادامه داد: حملات به زندان اوین، چندین مرکز حیاتی از جمله موارد زیر را به طور کامل ویران یا به شدت آسیب رساند:
• ورودی اصلی زندان و دیوارهای پیرامونی
• دفاتر اداری و ادارات دادستانی
• بخش زنان و درمانگاه
• اتاق ملاقات و ساختمان کتابخانه
• خانههای مسکونی غیرنظامیان در نزدیکی زندان
بنا بر گزارش ایسنا، سجادی گفت: این حمله کورکورانه موج وحشتناکی از تلفات و ویرانی را به راه انداخته و عمدا نه تنها زندانها، بلکه مناطق غیرنظامی را نیز هدف قرار داده است. مقیاس تخریب، نقض آشکار قوانین بینالمللی بشردوستانه را برجسته می سازد، قوانینی که محکومیت فوری جهانی را میطلبد. چنین حملات بیملاحظهای به افراد بازداشتشده و همسایگان، طبق قوانین بینالمللی به صراحت ممنوع است و این حمله را نه تنها غیراخلاقی، بلکه جنایتکارانه میکند.
این حمله جان ۷۹ نفر، از جمله کارکنان اداری، سربازان در حال انجام وظیفه در دروازه ورودی، زندانیان، اعضای خانواده زندانیان که به ملاقات آنها رفته بودند و ساکنان محله پرجمعیت اطراف را گرفت و بسیاری دیگر را زخمی کرد.
وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در نمایشی گستاخانه از تجاوز انجام شده، آشکارا به حمله به زندان اوین اعتراف کرد، تأییدی تکاندهنده بر برنامهریزی قبلی حمله و احساس مصونیت مطلق اسرائیل در صحنه بینالمللی. با وجود این مشاهده محکومیت گسترده این نقض آشکار حقوق بشر توسط سازمانهای بشردوستانه دلگرمکننده بود. عفو بینالملل به صراحت اعلام کرد: “حمله عمدی به اهداف غیرنظامی طبق قوانین بینالمللی بشردوستانه ممنوع است و جنایت جنگی محسوب میشود.”
دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد (OHCHR) نیز حملات به زندان اوین را محکوم کرد و سخنگوی این دفتر آن را «نقض جدی قوانین بینالمللی بشردوستانه» خواند. با توجه به این نقض فاحش، آشکار و غیرقابل انکار، جامعه قضایی جهانی وظیفه اخلاقی و حرفهای برای محکوم کردن حمله اسرائیل به زندان و زندگی غیرنظامیان بر عهده دارد. سکوت آنها کر کننده است و گویای حقایق بسیاری است.
315 315