تراشه سیلیکونی که می‌تواند اینترنت کوانتومی را متحول کند!

به گزارش سیلاد و به نقل از اینترستینگ انجینیرینگ، محمد خلیفه، پژوهشگر ارشد این پروژه در مؤسسه ماده کوانتومی بلوسون UBC، این فناوری را به یک مترجم بسیار دقیق تشبیه می‌کند که تقریباً همه کلمات را درست ترجمه می‌کند، پیام را دست‌نخورده حفظ می‌کند و هیچ نویز اضافی ایجاد نمی‌کند.
 
چالش اصلی در ایجاد یک اینترنت کوانتومی، تفاوت در نحوه ارتباط رایانه‌های کوانتومی با یکدیگر است.

گفتنی است این رایانه‌ها اطلاعات را با استفاده از سیگنال‌های مایکروویو پردازش می‌کنند، اما این سیگنال‌ها برای انتقال در مسافت‌های طولانی مناسب نیستند. در مقابل، شبکه‌های فعلی اینترنت از نور در فیبرهای نوری استفاده می‌کنند که برای مسافت‌های طولانی ایده‌آل است.

راه‌حل تیم UBC مبتنی بر یک ترفند هوشمندانه در سیلیکون است. آنها با ایجاد نقص‌های مغناطیسی کنترل‌شده در ساختار سیلیکون، الکترون‌هایی را به دام انداخته‌اند که می‌توانند به عنوان پل ارتباطی بین دو نوع سیگنال عمل کنند.

وقتی سیگنال‌های مایکروویو و نوری به دقت تنظیم شوند، این الکترون‌ها می‌توانند حالت‌های خود را بدون جذب انرژی تغییر دهند و به این ترتیب، تبدیل سیگنال با کمترین میزان اتلاف انرژی انجام می‌شود.
 
یکی از ویژگی‌های برجسته این فناوری، حفظ درهم‌تنیدگی کوانتومی – آن خاصیت عجیب و غریب مکانیک کوانتومی که اجزای یک سیستم را به هم مرتبط می‌کند – در طول فرآیند تبدیل است.

خلیفه در پایان تأکید می‌کند: «بدون این ویژگی، شما فقط رایانه‌های کوانتومی مجزا و پر هزینه خواهید داشت. اما با این فناوری، یک شبکه کوانتومی واقعی ایجاد می‌شود».