کمبود ویتامین ب۱۲ می‌تواند به زوال عقل بینجامد

به گزارش ویمنزهلت، ویتامین ب‌۱۲ ممکن است به اندازه کلسیم یا ویتامین ث یا دی برای همه شناخته‌شده نباشد، اما به‌ همان اندازه برای سلامتی، به‌خصوص سلامت مغز، مهم است. ​​این ویتامین محلول در آب در بسیاری از فرایندهای بدن نقش دارد، از جمله تولید دی‌ان‌ای، تشکیل گلبول‌های قرمز خون و تولید انرژی، اما تحقیقات جدید نشان می‌دهند که کمبود این ویتامین می‌تواند در آینده خطر ابتلا به زوال عقل را هم افزایش دهد.

توصیه‌های فعلی برای مصرف ویتامین ب۱۲ چیست؟
توصیه‌های فعلی مصرف ویتامین ب۱۲ بسته به سن و وضعیت فرد (مانند بارداری یا شیردهی) متفاوت است. مرکز ملی بهداشت و درمان ایالات متحده به بیشتر بزرگسالان ۱۹ساله و بالاتر توصیه می‌کند که روزانه ۲.۴ میکروگرم ویتامین ب ۱۲ دریافت کنند. در صورت بارداری این مقدار به ۲.۶ میکروگرم و در دوران شیردهی به ۲.۸ میکروگرم می‌رسد. اما همانطور که مطالعه اشاره می‌کند، این مقدار ممکن است برای حفاظت از سلامت مغز کافی نباشد.

ویتامین ب۱۲ چطور به سلامت مغز کمک می‌کند‌؟
ویتامین ب۱۲ چندین کار مختلف در مغز انجام می‌دهد. یکی از آن‌ها این است که به تبدیل قند به انرژی کمک می‌کند. به گفته متخصصان، مغز ما برای فعالیت به قند نیاز دارد و ب۱۲ برای پردازش این قند به انرژی اهمیت دارد.

سطح پایین ب۱۲ می‌تواند منجر به مه‌ ذهنی (mental fog) شود. ویتامین ب۱۲ همچنین برای عملکرد بهینه سلول‌ها و تشکیل گلبول‌های قرمز خون ضروری است. تمام این عوامل می‌توانند بر شناخت تاثیر بگذارند.

به افرادی که از حالت معمولی کندترند، خسته‌اند یا احساس افسردگی دارند و دلیل آن را نمی‌دانند، توصیه می‌شود سطح ب۱۲ خود را آزمایش کنند 

علائم کمبود ویتامین ب ۱۲ می‌تواند از نشانه‌های زوال عقل الگوبرداری کند. کلیفورد سیگیل، دکترای پزشکی، نورولوژیست در مرکز بهداشت پروویدنس سنت جان در سانتا مونیکا کالیفرنیا، می‌گوید: «من سطح ب۱۲ را در تمام بیمارانی که با شکایت از دست دادن حافظه می‌آیند، چک می‌کنم.» البته او تاکید می‌کند که در این زمینه به مطالعات بیشتری نیاز است، اما تاکید می‌کند توجه به تغذیه و رژیم غذایی می‌تواند تاثیر مثبتی بر سلامت مغز و پیشگیری از مشکلات مغزی، مانند زوال عقل، داشته باشد.

آیا ویتامین ب‌۱۲ را می‌توانیم از رژیم غذایی روزمره به‌ دست آوریم؟
پاسخ متخصصان به این پرسش مثبت است. طبق گزارش سازمان ملی بهداشت و سلامت، مواد غذایی که بالاترین سطح ویتامین ب ۱۲ را دارند، عبارت‌اند از: جگر گاو با ۷۰.۷ میکروگرم ب۱۲، صدف‌ با ۱۷ میکروگرم، صدف چروک (Oyster) با ۱۴.۹ میکروگرم، مخمر آبجو، با ۸.۳ تا ۲۴ میکروگرم، ماهی سالمون با ۲.۶ میکروگرم و ماهی تن با ۲.۵ میکروگرم ویتامین ب ۱۲. 

محصولات لبنی و برخی از غلات صبحانه نیز ب۱۲ دارند اما این ویتامین بیشتر در محصولات حیوانی یافت می‌شود.

مقدار ایده‌آل مصرف ب۱۲ چقدر است؟
این مطالعه به طور خاص بیان نکرده که سطح توصیه‌شده برای ب۱۲ چقدر است و فقط ذکر شده ممکن است برخی افراد به اندازه کافی ب۱۲ دریافت نکنند و در این زمینه به تحقیقات بیشتری نیاز است تا سطح بهینه آن مشخص شود.

جسیکا کوردینگ، کارشناس تغذیه، می‌گوید در حال حاضر بهترین راه برای پی بردن به سطح ب۱۲ بدن، آزمایش خون است. حد مرزی بین سطح طبیعی و کمبود ویتامین ب۱۲ در خون بسته به آزمایشگاه متفاوت است، اما معمولا سطح کمتر از ۲۰۰ یا ۲۵۰ پیکوگرم در میلی‌لیتر به‌عنوان کمبود در نظر گرفته می‌شود.

البته نشانگر‌های دیگری هم وجود دارند که کمبود ویتامین ب ۱۲ را نشان می‌دهند، به همین دلیل توصیه می‌شود که برای این منظور به پزشک مراجعه کنید. 

محققان در این مطالعه که ماه فوریه منتشر شد، ۲۳۱ فرد مسن سالم را که به زوال عقل یا اختلال شناختی خفیف (که پیش‌زمینه‌ای برای زوال عقل در نظر گرفته می‌شود) مبتلا نبودند، بررسی کردند. سطح ب۱۲ خون همه‌ شرکت‌کنندگان به‌طور میانگین ۴۱۴.۸ پیکومول در لیتر بود که به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از حداقل استاندارد ۱۴۸ است. مقدار کمتر از این سطح به‌عنوان کمبود ب۱۲ در نظر گرفته شد.

محققان به‌طور ویژه بر بخش فعال بیولوژیکی ویتامین ب۱۲ تمرکز کردند؛ یعنی میزانی از ب۱۲ که بدن می‌تواند واقعا از آن استفاده کند. نتایج نشان داد شرکت‌کنندگانی با سطح پایین‌تر ب۱۲ فعال، پردازش اطلاعات کندتری داشتند و پاسخدهی آن‌ها به محرک‌های بصری نیز آهسته‌تر بود. این موضوع نشان‌دهنده‌ کاهش سرعت پردازش بصری و کاهش سرعت انتقال سیگنال‌های الکتریکی در مغز است. این آثار در شرکت‌کنندگان مسن‌تر واضح‌تر مشاهده شد.

تصاویر اسکن ام‌آرآی مغز شرکت‌کنندگان هم نشان داد در ماده سفید مغز افرادی که سطح ویتامین ب۱۲ کمتری دارند، ضایعات بیشتری وجود دارد که می‌تواند به زوال عقل و کاهش شناختی مرتبط باشد.

ویتامین ب۱۲ فعال به اشکالی از این ویتامین مانند متیل‌کوبالامین و آدنوزیل‌کوبالامین اشاره دارد که بدن انسان می‌تواند مستقیما از آن‌ها استفاده کند. در مقابل، برخی اشکال غیرفعال مانند سیانوکوبالامین باید در بدن به فرم‌های فعال تبدیل شوند.  در مورد مصرف مکمل‌‌ها هم توصیه می‌شود حتما با پزشک مشورت کنید تا از طریق آزمایش خون به سطح آن پی ‌ببرید و دوز مناسب و ضروری را طبق نیازهای بدنتان انتخاب کنید.