این چهار ماده غذایی در درمان وزوز گوش موثر است

برای وزوز گوش درمانی نیست، اما برخی روش‌ها ازجمله مشاوره، رفتار‌درمانی و استفاده از دارو ممکن است علائم را کاهش دهند. دلیل اصلی این عارضه مشخص نیست، اما اغلب با از دست دادن شنوایی، آسیب‌دیدگی گوش داخلی، قرار گرفتن در معرض صداهای بلند، برخی داروهای تجویزی و برخی بیماری‌ها مرتبط است.

طبق نتایج برخی تحقیقات، تغذیه‌ نامناسب ممکن است در ابتلا به آن نقش داشته باشد. برای مثال، مطالعه سال ۲۰۱۸ نشان داد که سطح پایین ویتامین ب۲، ب۳، کم نوشیدن آب و میزان مصرف پروتئین با وزوز گوش مرتبط است.

محققان در چین برای درک بهتر رابطه رژیم غذایی و وزوز گوش، هشت مطالعه را که شامل بیش از ۳۰۰ هزار شرکت‌کننده بود تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعات ۱۵ عامل غذایی را از طریق پرسش‌نامه ارزیابی کرده بودند.

بیشتر بخوانید:  صدای صورتی چیست؟ آیا به خواب و حافظه کمک می‌کند؟

نتایج نشان داد مصرف بیشتر میوه، فیبر غذایی، محصولات لبنی و کافئین از ابتلا به وزوز گوش محافظت می‌کند. طبق این مطالعه، خطر وزوز گوش به دلیل افزایش مصرف میوه ۳۵ درصد، مصرف فیبر ۹ درصد، لبنیات ۱۷ درصد و کافئین ۱۰ درصد کاهش یافت.

در حالی که چگونگی این ارتباط دقیقا مشخص نیست، محققان فکر می‌کنند که این غذاها به دلیل تاثیر مثبت روی رگ‌های خونی و اعصاب و همچنین خواص ضد التهابی و آنتی‌اکسیدانی‌ در برابر وزوز گوش نقش حفاظتی دارند.

به گفته محققان، فیبر بر توانایی بدن در پاسخ به انسولین تاثیر می‌گذارد و تحقیقات قبلی هم نشان داده‌اند که سطح بالای انسولین محیط گوش داخلی را مختل می‌کند و در طول زمان ممکن است باعث از دست دادن شنوایی، وزوز گوش و مشکلات دیگر شود. جالب اینجا است که محققان هیچ ارتباطی بین وزوز گوش و مواد غذایی که بررسی کرده بودند، مانند سبزیجات، کربوهیدرات‌ها، پروتئین، چربی‌ها و شکر، پیدا نکردند.

بیشتر بخوانید:  هدفونی که وزوز گوش را درمان می‌کند!

از دید محققان، ارتباط کافئین و وزوز گوش همچنان بحث‌برانگیز است. به گفته نویسندگان این مطالعه، کافئین احتمالا به دلیل خاصیت کاهش‌‌دهندگی اضطراب خطر ابتلا به وزوز گوش را کاهش می‌دهد. برخی دیگر از محققان برعکس می‌گویند که افراد مبتلا به وزوز گوش اغلب بی‌خوابی دارند و مصرف کافئین ممکن است حال آنان را وخیم‌تر کند و علائم وزوز گوش را تشدید کند. 

محققان هشدار می‌دهند که تحلیل آن‌ها محدودیت‌هایی دارد، چراکه بیشتر مطالعات بررسی‌شده مطالعات مشاهده‌ای بوده‌اند، به این معنی که نمی‌توان از ‌آن‌ها نتایج مستقیم علت و معلولی استخراج کرد.