از بله‌قربان‌گویی تا خلاقیت: نگاه منتقدانه توماس ولف به توسعه هوش مصنوعی

ولف بر این باور است که سیستم‌های کنونی هوش مصنوعی توانایی حل مسائل نوآورانه و خلاقانه‌ای را ندارند که معمولاً پایه‌گذار دستاوردهایی چون جوایز نوبل هستند.

او در مقاله‌ای که در پلتفرم X منتشر کرده، تاکید می‌کند که توسعه هوش مصنوعی نیازمند تغییرات اساسی در نحوه تحقیق و پیشرفت آن است. به گفته ولف، تصور این که افرادی مانند نیوتن یا اینشتین صرفاً حاصل مقیاس‌بندی دانش‌آموزان برتر هستند، اشتباه است. او معتقد است که برای خلق «اینشتینی» دیگر در فضای داده‌ها، باید سیستمی طراحی شود که بتواند سوالاتی جدید و خلاقانه مطرح کند.
 

این دیدگاه‌ها با نظرات افرادی نظیر سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، و داریو آمودی، مدیرعامل Anthropic، تضاد دارد. آن‌ها مدعی هستند که هوش مصنوعی توانایی تسریع کشف علمی و حتی کمک به درمان بسیاری از انواع سرطان را دارد.

ولف معتقد است که ضعف اصلی هوش مصنوعی امروزی، ناتوانی آن در ایجاد دانش جدید از ترکیب حقایق ظاهراً بی‌ارتباط است. او می‌گوید که این فناوری بیشتر بر پر کردن شکاف‌های موجود در دانش فعلی انسان‌ها تمرکز دارد. این دیدگاه با نظرات کارشناسان دیگری همچون فرانسوا شوله نیز همسو است که بر محدودیت هوش مصنوعی در استدلال‌های نوین تاکید می‌کنند.

ولف همچنین به «بحران ارزیابی» در صنعت هوش مصنوعی اشاره کرده و پیشنهاد می‌دهد که معیارهایی جدید برای سنجش این فناوری معرفی شود؛ معیارهایی که نشان دهند آیا سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند رویکردهای جسورانه و خلاف‌واقع اتخاذ کنند یا خیر. او بر این باور است که ایجاد این معیارها دشوار است، اما تلاش برای تحقق آن ارزشمند خواهد بود.

در نهایت، ولف تاکید می‌کند که ما به مدلی از هوش مصنوعی‌ نیاز داریم که نه تنها به سوالات پاسخ دهد، بلکه بتواند آنچه دیگران نادیده گرفته‌اند را شناسایی و زیر سوال ببرد. از نظر وی مهم‌ترین جنبه علم، توانایی پرسیدن سوالات درست و به چالش کشیدن آموخته‌ها است.