به گزارش خبرگزاری سیلاد و به نقل از روزیاتو، مردم دوست دارند مسائل را بسیار پیچیدهتر از آن چیزی که هست بکنند، و کلماتی که ما برای توصیف چیزها انتخاب میکنیم تنها یکی از این راههاست. در همین راستا، همه یوبوتها (U-boat) زیردریایی هستند، اما همه زیردریاییها یوبوت نیستند. اسم این تسلیحات نظامی بسته به مکان ساخت آنها متفاوت است.
U-boat چیزی نیست جز اصطلاحی انگلیسی سازی شده برای یک زیردریایی آلمانی و تفاوت چشمگیری با زیردریاییهای ایالات متحده ندارد. کل نام “قایق” (boat) مستقیماً از کلمه آلمانی “قایق زیر دریا” یا undersea boat – (کوتاه شده به U-boot) گرفته شده است. اگر با حوزه نظامی آشنایی زیادی ندارید، اما این اصطلاح هنوز آشنا به نظر میرسد، ممکن است آن را در فیلمهای هالیوودی مانند Das Boot، U-۵۷۱، The Ministry of Ungentlemanly Warfare یا Greyhound شنیده باشید که در همه آنها این زیردریاییهای ترسناک آلمانی حضور دارند.
آلمان اولین زیردریایی خود (U-۱) را در سال ۱۹۰۵ تکمیل کرد و اولین کشوری بود که از یک زیردریایی در طول جنگ جهانی اول استفاده کرد. در مقایسه، نیروی دریایی ایالات متحده اولین زیردریایی خود (U.S.S. Holland) را در اکتبر ۱۹۰۰ به آب انداخت. اما هیچکدام از این دو قابل قیاس به اولین زیردریایی نیست که در جنگ به کار گرفته شد، رکوردی که به یک زیردریایی به نام Turtle تعلق دارد که توسط دیوید بوشنل فارغ التحصیل دانشگاه ییل ساخته شد. این زیردریایی یک نفره در طول جنگ انقلابی (جنگ آمریکا علیه انگلستان) در سال ۱۷۷۶ مورد استفاده قرار گرفت، که ۱۵۶ سال پس از آن بود که یک مخترع هلندی به نام کورنلیس دربل اولین شناور شناخته شده شناور در آب را در سال ۱۶۲۰ ساخت. این زیردریایی اولیه در واقع یک محفظه چوبی پیچیده بود که بدنه آن به گریس آغشته میشد تا ضد آب باشد و تا حدود ۴.۵ متر زیر سطح رودخانه تیمز در انگلستان پایین میرفت.
در واقع زیردریاییها چیزی جز قایقهای زیردریایی نیستند
آلمان برای اولین بار آزمایش زیردریاییها را در سال ۱۸۵۱ آغاز کرد و در پایان جنگ جهانی اول، حدود ۳۳۴ فروند U-boat (با ۲۲۶ فروند دیگر در دست ساخت) ساخته بود. این زیردریاییها نسبت به همتایان ساخت ایالات متحده بسیار برتر بودند.
یک U-boat معمولی جنگ جهانی اول نه تنها میتوانست سریعتر (شش گره در سطح، هشت گره در زیر آب)، طولانیتر (با برد ۴۰،۰۰۰ کیلومتر) از زیردریاییهای آمریکایی شنا کند، بلکه میتوانست چهار برابر سریعتر (تا عمق ۵۰.۳ متر- که در مقایسه با زیردریاییهای پیشرفته امروزی چیزی نیست) از همتایان آمریکایی خود به زیر آب برود و میتوانست با کشتیهای سطحی با جثهای ۲۰ برابر خود درگیر شود. در همین حال، نیروی دریایی ایالات متحده – که قبل از جنگ جهانی اول، زیردریاییها را ابداعی زودگذر میدانست – تا پایان جنگ ۷۲ فروند را به خدمت گرفت. این زیردریاییها میتوانستند تا عمق بیشتری پیش بروند و در حالت غوطهور شدن نیم گره سریعتر حرکت کنند، اما این تنها مزیتهای این زیردریاییها بود.
پیشرفتهای تکنولوژیکی روی زیردریاییها بین جنگ جهانی اول و دوم جهانی عمیق بود. زمانی که ایالات متحده وارد جنگ جهانی دوم شد، فلسفهای را توسعه داد که از «زیردریاییهای ناوگانی» استفاده میکرد و ۲۸۸ فروند در ناوگان خود داشت.
در مقام مقایسه، ژاپن در طول جنگ ۱۷۴ فروند زیردریایی در خدمت داشت که سه چهارم (۱۲۸ فروند) آنها نابود شد. از سوی دیگر، در طول جنگ جهانی دوم، آلمان دارای ۱۱۶۲ فروند یو بوت در حال فعالیت بود. در واقع، آلمان بیش از مجموع زیردریاییهای آمریکا و ژاپن (۷۸۵ فروند) زیردریایی از دست داد. مهم نیست که از کجا آمده باشند، همه زیردریاییها قایقهای زیردریایی هستند…، اما فقط آلمانیها U-boat داشتند.
۲۲۷۳۲۳
