از دست‌ دادن حس چشایی می‌تواند هشداری برای احتمال مرگ زودرس باشد

محققان دریافتند افرادی که حس چشایی‌شان از دوران جوانی کاهش یافته بود، در دوره پیگیری شش ساله، ۴۷ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ بودند. طبق گزارش‌های خود شرکت‌کنندگان، در زنان کاهش طعم تلخ با مرگ زودرس ارتباط داشت، و در مردان کاهش طعم ترش با افزایش مرگ‌ومیر مرتبط بود.

همواره شنیده‌ایم که حس بویایی و چشایی با یکدیگر مرتبط‌اند. برای مثال، هنگامی که بینی‌مان گرفته است نمی‌توانیم مزه غذاها را به‌خوبی حس کنیم. اما این مطالعه می‌‌‌گوید خطر افزایش مرگ در افرادی که حس چشایی‌شان را از دست داده‌اند اما همچنان حس بویایی دارند، وجود دارد.

آیا از دست دادن حس چشایی نشانه اولیه رویدادی خطرناک‌تر است؟ شاید. به باور محققان، از دست دادن حس چشایی ممکن است نشانه بیماری‌های زوال عصبی (نورودژنراتیو) مانند آلزایمر و بیماری‌های قلبی-عروقی مانند نارسایی قلبی و سکته مغزی باشد. از سوی دیگر، اختلال در حس چشایی بر عادات غذایی فرد تاثیر منفی می‌گذارد. برای مثال، ناتوانی در چشیدن شوری، باعث مصرف بیش از حد نمک و افزایش فشار خون می‌شود و به دنبال آن کمبودهای تغذیه‌ای و بیماری‌های مزمن به وجود می‌آید. 

به‌گزارش نیویورک‌پست، این مطالعه می‌تواند پیامدهای گسترده‌‌ای داشته باشد و پزشکان را ترغیب کند تا بیماران را برای تغییرات حس چشایی‌ غربالگری و افراد پرخطر را شناسایی کنند. 

با این حال، دکتر دیوید هنری هلتز‌یک، رئیس بخش گوش و حلق و بینی بیمارستان دانشگاه استاتن‌آیلند، چنین نتیجه‌گیری اغراق‌آمیزی را نمی‌پذیرد. او با اشاره به کلی‌بودن این مطالعه می‌گوید: «آنها بر یک نشانه مرتبط با مرگ متمرکز می‌شوند، اما درمورد چرایی آن حدس و گمان‌های زیادی وجود دارد.» در نهایت، ارتباط به معنای علیت نیست و ممکن است مرگ بسیاری از شرکت‌کنندگان دلایل دیگری داشته باشد. 

به گفته او، بزرگ‌ترین فایده این مطالعه این است که «اهمیت طعم و سلامت را برجسته می‌کند» و با توجه به اینکه اغلب افراد این موضوع را  نادیده می‌گیرند‌، نشان می‌دهد که «طعم مهم است». تغییر حس چشایی از تغییر در وضعیت سلامت خبر می‌دهد، از همین رو توجه به طعم‌‌‌‌های مختلف، مانند شوری، تلخی، شیرینی، ترشی و اومامی بسیار مهم است. به ‌این‌ ترتیب بهتر است پس از مشاهده تغییرات در حس چشایی با پزشک یا متخصص بهداشت و درمان مشورت کنید.