ورزش کردن می‌تواند سرعت تکثیر سلول‌های سرطانی را کاهش دهد

محققان دانشگاه «Edith Cowan» استرالیا براساس نتایج مظالعه جدیدی می‌گویند ورزش کردن می‌تواند به کند شدن روند تکثیر سلول‌های سرطانی در بدن کمک کند. در این مطالعه، مشخص شد که ورزش می‌تواند ماهیچه‌ها را به آزادسازی نوعی پروتئین وادار سازد که این پروتئین‌ها رشد سلول‌های سرطانی را کندتر می‌کنند.

جای تعجب نیست که ارتباطی عمیق مابین فعالیت بدنی و سرطان وجود دارد. بیمارانی که به صورت مرتب ورزش می‌کنند، نتایج درمانی بهتری را نسبت به کسانی که ورزش نمی‌کنند، می‌بینند. اما از سوی دیگر، اینکه ورزش دقیقا و چطور با سرطان مبارزه می‌کند، هنوز برای دانشمندان مشخص نیست.

در این تحقیق، ده بیمار مبتلا به سرطان پروستات تحت آزمایش قرار گرفتند و به آن‌ها یک برنامه ورزشی ۱۲ هفته‌ای داده شد که در کنار آن رژیم همیشگی خود (محرومیت از مصرف آندروژن) را نیز رعایت می‌کردند. این برنامه ۱۲ هفته‌ای شامل انجام فعالیت‌های هوازی و عضله‌سازی به میزان یکسان بود. همچنین، آن‌ها مجاز بودند از مکمل‌های پروتئینی و رژیم غذایی کنترل شده از نظر میزان کالری استفاده کنند. تمرکز اصلی این تحقیق، بررسی میزان تغییرات سطح میوکین خون بود.

میوکین‌ها پروتئین‌هایی هستند که توسط سلول‌های ماهیچه‌ای اسکلتی در پاسخ به ورزش آزاد می‌شوند. محققان عقیده دارند که این پروتئین‌ها قابلیت سرکوب تومور را دارند و به عبارت دیگر، مسئول ایمنی و سلامت بدن هستند.

در مقایسه با آزمایش خون اولیه بیماران پیش از انجام ورزش و داشتن رژیم غذایی، محققان دریافتند که سطح میوکین در پایان دوره ۱۲ هفته‌ای، به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. محققان برای بررسی اینکه آیا این افزایش سطح میوکین بر سلول‌های سرطانی تاثیر می‌گذارد و یا خیر، نمونه‌های خون را گرفته و بر روی سلول‌های سرطانی آزمایشاتی انجام دادند.

Robert Newton، نویسنده اصلی این مقاله می‌گوید:

«هنگامی که خون آن‌ها را قبل و بعد از تمرین گرفتیم و روی سلول‌های سرطانی زنده پروستات آزمایش کردیم، شاهد سرکوب قابل توجه رشد این سلول‌ها بودیم. این یک خبر عالی است. ورزش به صورت مداوم می‌تواند محیط سرکوب‌کننده‌ای برای سلول‌های سرطانی در بدن ایجاد کند.»

اگرچه این یافته‌ها به هیچ وجه قطعی نیستند، اما مطمئنا سرنخ‌هایی در مورد مفید بودن ورزش – هم در پیشگیری از پیشرفت سرطان و هم در درمان سرطان – در اختیار محققان قرار می‌دهند. Jin-Soo Kim، محقق ارشد این پروژه می‌گوید: « باید به این مسئله توجه کرد که میوکین‌ها به تنهایی قادر به از بین سلول‌های سرطانی نیستند. بنابراین نمی‌توان تنها ورزش را مسبب این مسئله دانست و باید به عوامل تکمیل کننده این فرآیند نیز پی برد.»

Kim ادامه داد: «میوکین‌ها به خودی خود نشانه مرگ سلول‌ها نیستند. اما آن‌ها به سلول‌های ایمنی ما – سلول‌های T – سیگنال می‌دهند تا به سلول‌های سرطانی حمله کرده و برای نابود کردن آن‌ها تلاش کنند.»

اگرچه محققان پیشنهاد می‌کنند که این مکانیسم را باید بر روی انواع سرطان مورد آزمایش قرار داد، اما این مطالعه به ویژه بر سرطان پروستات – سرطان شایع در آقایان – به خوبی پاسخ داده است. همه مردان در این مطالعه تحت درمان کمبود آندروژن برای درمان سرطان پروستات خود قرار داشتند.

این نوع درمان اغلب می‌تواند منجر به شرایطی در بدن شود که ان را با نام چاقی سارکوپنیک می‌شناسیم. در این بیماری، فرد بیماری حجم زیادی از توده عضلانی بدون چربی بدن خود را از دست می‌دهد. محققان می‌گویند یافته‌ها نشان می‌دهد میوکین به صورت مستقیم با تغییر حجم عضلات بدون چربی ارتباط دارد. بدیهی است که حفظ سلامت این دسته از عضله‌ها در طول درمان، بسیار حائز اهمیت است.

Newton می‌گوید: « نمونه‌های آزمایشی ما به سطح پیشرفته‌ای از سرطان مبتلا بودند، درمان‌های گسترده‌ای را دریافت می‌کردند و عوارض جانبی بسیاری را متحمل می‌شدند. با این حال، توانستند با ورزش کردن، سلول‌های سرطانی را تا حد زیادی سرکوب کنند. این مسئله بسیار مهم است. زیرا نشان می‌دهد که اگر فرد از نظر جسمی فعال باشد، حتی در صورت ابتلا به سرطان پیشرفته، به زودی تسلیم نخواهد شد.»

یافته‌های مرتبط با پروتئین میوکین تنها یک قطعه از پازل بزرگ درمان سرطان است و قطعا برای درک بهتر بیماری سرطان و یافتن درمان آن، نیاز به تحقیقات بیشتر است. Newton و همکارانش قصد دارند تحقیقات طولانی‌تر و با تعداد نمونه آزمایشگاهی بیشتری را در ماه‎‌های آینده ترتیب ببینند.