کیهان باز هم عصبانی شد؛ این بار از کسانی که پیوستن به پیمان شانگهای را مهم نمی دانند
از سویی مدعی هستند که این دستاورد را باید در کارنامه «دولت تدبیر و امید» که مورد حمایت آنها بود، ثبت کرد و از سوی دیگر مدعی هستند که عضویت در این سازمان، برای ایران منفعت خاصی در پی نخواهد داشت و اصلاً چیز دندانگیر و مهمی نیست. بالاخره اگر مهم نیست، پس دعوای آقایان بر سر آنکه دستاورد کدام دولت بوده، دیگر چیست؟!
در دولت جناب روحانی، ایران بیش از 6 ماه در چین و 8 ماه در هند – دو عضو مهم سازمان شانگهای- حتی سفیر هم نداشت! و نکته دوم به آخرین گزارش برجامی آقای ظریف – تیر 1400- برمیگردد. آنجا که اعتراف میکند؛ «با خوشخیالی، دوستان دوران سختی را در سراب طمع سرازیر شدن شرکتهای غربی از خود رنجاندیم. اتفاقی که اگر نمیافتاد نه دوستان دوران سختی رهایمان میکردند و نه با فشار حداکثری ترامپ مواجه میشدیم.»
موضوع دیگری که در این مورد مهم و قابل تأمل است، آنکه اصلاحطلبان و برخی دولتمردان پیشین مدعی بودند تا وقتی مسئله ما با غرب حل نشده و FATF را نپذیریم، امکان عضویت در سازمان شانگهای را هم نخواهیم داشت. عضویت ایران در شانگهای ثابت کرد این ادعا مانند بسیاری از ادعاهای مشابه دیگر – مانند تعلیق واردات واکسن به حل مشکل با FATF – نسبتی با واقعیت نداشته و صرفاً توجیهی برای کمکاریها و بیراهه پیشین است.
23302
