دانشآموزان در آییننامه جدید مدارس، سکوی ترقی دیگران نیستند
اکنون آییننامه اجرایی مدارس تصویب شده است و قرار است که به صورت آزمایشی در مدارس کشور اجرا شود؛ بر همین اساس به سراغ محمود امانی طهرانی دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش
مهمترین بخش سخنان محمود امانی طهرانی:
– آییننامه اجرایی جدید مدارس بعد از ۲۱ سال تصویب شد؛ ما به زودی یک فایل باز میکنیم که روی سایت شورای عالی آموزش و پرورش قرار میگیرد. در واقع یک شمارش معکوس داون در این سه سال پیشبینی میکنیم.
-آییننامه اجرایی مدارس، مهمترین مصوبه شورای عالی در کف مدرسه است. پس این شمارش معکوس را روی سایت قرار میدهیم و برای مدیران مدارس مینویسیم که اگر با نکات، مسأله و پیشنهاداتی جهت بهبودی امور مواجه شدید، این را وارد کنید. این شمارش معکوس برای این است تا این موضوع مورد توجه مداوم باشد.
-خیلی از بخشهای آن از قبل هم در آییننامه قبلی بوده است اما بخشهای جدیدی دارد.
بخشهای تشویق آیین نامه را خودم نوشتم و معتقدم عین یک کلاس آموزشی برای مدیران، معلمان و پدر و مادرهاست. به همین دلیل مایلم که کیفی روی این آییننامه کار شود.
-کلی وقت گذاشتم که عبارتها طوری باشد که دیگر هیچ بچهای در مدرسه، سکوی پرش دیگری نشود. به این معنا که به یک دانشآموز طعم شکست بچشانیم برای اینکه دیگری طعم موفقیت بچشد. در حقیقت جلوی این موضوع را به ویژه در دوره ابتدایی گرفتیم.
-روی متن آییننامه در این بخش دقیق کار کردم و با یک دید کاملا انسانی به این بخشها سعی کردیم ورود پیدا کنیم. یعنی مدرسه جایی است که همه میتوانند در آن موفق باشند نه اینکه به به قیمت شکست یک گروه، گروه دیگر احساس موفقیت کنند!
-آن بخشها که تغییر معنادار دادیم، بحث بچههاست که آنها باید شاد و بانشاط باشند و شیوههایی که در باب تشویق نوشتم. یک جوری است که بیشتر تأیید درونی و پرهیز از مادی کردن است.
-در آییننامه اجرایی انعطافهایی هم وجود دارد مثلا پدر و مادر میتواند بر اساس تشخیص خودشان، فرزندشان که نیمه اول سال متولد شده و احساس میکنند هنوز زود است به مدرسه در کلاس اول برود، سال تحصیلی بعد به مدرسه بفرستند. چرا که بچهها با هم متفاوت هستند. البته باید تقاضای کتبی توسط والدین داده شد و اجازه این اقدام صادر شود.
-اینها مواردی بود که قبلا انعطاف نبود و بچهها اذیت میشدند اما چون باید آمار پوشش تحصیلی حفظ میشد، اجازه انعطاف نبود اما اکنون ایجاد شده است.
-مورد دیگر همین بحث کارنامه است که اتفاقا از این موضوعاتی است که بحثهایش را کامل اینجا حل کردیم. حتی جالب است که نوشتیم اگر پدر و مادر کودکی نتوانستند به مدرسه بیایند و بچه لازمالتعلیم باشد، مدیر به تشخیص خودش اجازه ثبتنام دارد. یعنی اختیار دادیم تا بچه از تحصیل محروم نشود.
-آییننامه اجرایی قبلی سه فصل بود که آن سه فصل بازنگری و بازسازی شد و ۵ فصل به آن اضافه شد. از نظر من، این آییننامه، منشور مدیریتی مدرسه است.
-علت اینکه اسمش را تغییر ندادم تا به جای آییننامه اجرایی چیز دیگر بگذارم، به این دلیل است که بنده معتقدم اسمها جزو سرمایههای معنوی کشور است اما این فراتر از آییننامه اجرایی و یک منشور اداره مدرسه است.
-ما برای پدر و مادر در این امور هیچ تفاوتی قائل نشدیم. یعنی مدارس راجع به این جور چیزها وارد مخاصمات و دعوای مادر و پدری نمیشود. همچنین محلی میشود برای زورگویی نمیشود و اصلا وارد این مقولهها نخواهد شد.
-پرونده یک چیز و کارنامه یک چیز دیگر است. اولا دیگر پرونده دانشآموز به عنوان یک پرونده فیزیکی وجود ندارد و پرونده الکترونیکی شده است. آن فردی که میرود ثبتنام دانشآموز را در مدرسه انجام میدهد، پرونده اتوماتیک از مدرسه قبلی به مدرسه بعدی میآید.
-در حقیقت چیزی به نام پرونده فیزیکی مثل همان چیزی که از قبل وجود داشت، وجود ندارد که به یکی بدهند و به دیگری ندهند.
-آن فردی که ثبتنام مدرسه بعدی را انجام میدهد میتواند هم پدر و هم مادر باشد. اگر در یک کاری دستور قضایی آمد، اعمال میکنیم. از نظر آییننامه اجرایی، «ولی»، «ولی» است یعنی پدر و مادر است.
-این بچه قرار است سال بعد در یک مدرسهای ثبتنام شود، اگر همان مدرسه، باقی ماند که پروندهاش هست و اگر او را مدرسه دیگری بردند، پروندهاش به طور اتوماتیک به آن مدرسه میرود و اگر این مدرسه دیگر را پدر برد که پدر برد اگر مادر برد که مادر برد!
-اگر بین آنها اختلافی بود که این یکی حق کاری داشت و آن یکی حق کاری نداشت، مدرسه وارد این موضوع نمیشود، خودشان اگر بین خودشان احکام قضایی داشتند، به آن احکام خودشان عمل میکنند.
۴۷۲۳۱
