تعداد مازاد کارخانجات خودروسازی اروپا؛ چالشی تلخ برای قاره سبز

در حال حاضر خودروسازان اروپایی در حدود ۳.۵ میلیون شغل در سرتاسر اروپا ایجاد کرده‌اند. این عدد حتی در مقایسه با زمانی که هنوز ویروس کرونا گسترش نیافته بود، قابل توجه است و بیان می کند که تعداد کارخانه‌های خودروسازی و تعداد شغل‌های ایجاد شده توسط آن ها بیش از تعداد مشتریان فعلی بازار است. شاید مهم ترین دلیل این مسئله را تغییر گسترده بازار و صنعت خودروسازی، نیاز به خودرو و همینطور قدمت بسیار بالای صنایع خودروسازی در اروپا برشمرد.

در نتیجه این موضوع به طور سنتی دولت‌ها شرکت های خودروسازی را در صدر اولویت‌های خود قرار می‌دهند.

طبق اعلام اتحادیه تولید کنندگان خودرو در اروپا (ACEA) در حال حاضر ۲۹۸ سایت تولیدی خودرو و قوای محرکه در سرتاسر اروپا فعالیت می‌کند.

از این تعداد ۱۴۲ سایت مربوط به خودروهای سبک شهری، ۲۸ سایت مربوط به خودروهای تجاری سبک وزن، ۵۸ سایت مربوط به خودروهای تجاری سنگین وزن، ۵۸ سایت مربوط به تولید اتوبوس و ۷۱ سایت تولیدی نیز به طور تخصصی مشغول تولید قوای محرکه مورد نیاز این وسایل نقلیه هستند.

همچنین تعدادی از سایت‌های تولیدی به طور مشترک قوای محرکه و خودرو تولید می‌کنند.

آلمان با دارا بودن ۴۲ سایت تولیدی از تمامی اعضای اتحادیه اروپا سایت تولید خودروی بیشتری دارد. در فرانسه ۳۱ سایت و در ایتالیا نیز ۲۳ سایت تولیدی قرار دارد. اگر از اتحادیه اروپا خارج شویم روسیه ۳۱ سایت و انگلستان ۳۰ سایت تولیدی دارد، همچنین ترکیه نیز ۱۷ سایت تولید خودرو دارد.

در حال حاضر صنایع خودروسازی در حدود ۱۱ درصد تمامی مشاغل تولیدی جهان را در اختیار خود دارند و با اضافه کردن افراد استخدام شده در مشاغلی همچون نمایشگاه‌های فروش و خدمات پس از فروش این رقم به ۱۳.۸ درصد افزایش پیدا می کند که شامل مشاغل مستقیم و غیر مستقیم می‌شود.

در سرتاسر اروپا نیز ۶.۱ درصد از تمامی مشاغل تولیدی و صنعتی در اختیار خودروسازان قرار دارد.

با وجود این که خودروسازان می‌توانند به تعداد بسیار زیادی شغل ایجاد کنند اما در طرف مقابل برای ایجاد یک منطق اقتصادی نیاز است تا به تولید حداکثری خود ادامه دهند، حتی اگر مشتری کافی برای محصولاتشان نداشته باشند.

پیش از گسترش ویروس کرونا نیز این تعداد کارخانه و تولید بیش از نیاز بازار بوده است و به همین دلیل تمامی محصولات خودروسازان با تخفیف مناسب در سرتاسر اتحادیه اروپا به فروش می‌رسید.

در واقع خودروسازی در اتحادیه اروپا با مشکل پیشی گرفتن عرضه از تقاضا مواجه شده است.

حال چرا تا به حال تعدادی از این کارخانه‌های خودروسازی تعطیل نشده است؟ این یک چالش اساسی و همیشگی در صنعت بزرگی همچون صنعت خودروسازی بوده است. کاهش تولید منجر به از دست رفتن سریع مشاغل می‌شود و این مسئله به دولت و اتحادیه‌ها فشار اساسی وارد می‌کند.

به همین دلیل دولت و اتحادیه‌ها حتی به صورت تصنعی مشوق هایی برای سرپا نگه داشتن این مشاغل می‌پردازند. در صورتی که از نظر منطق اقتصادی کار درستی نیست.

کامل قابل پیش بینی است که در آینده نزدیک بسیاری از کارخانه‌های خودروسازی با ظرفیتی کمتر از حد واقعی به فعالیت خود ادامه دهند. با وجود قوانین سفت و سخت فاصله گذاری اجتماعی قرص تلخ ضررهای گسترده را می‌توان با مشوق‌های دولتی آسانتر بلعید اما در صورت عدم حمایت دولت‌ها و کاهش تقاضا مشخص نیست چه آینده‌ای در پیش روی صنعت خودروسازی اروپا خواهد بود.

در آینده نزدیک باید شاهد فشارهای دیگر بخش های جامعه و دولت مبنی بر تعطیلی خودروسازی های ناکارآمد و قطع مشوق های دولتی در اروپا باشیم و ممکن است موقعیتی ایجاد شود که خودروسازان و اتحادیه‌ها دیگر نتوانند از این مشاغل محافظت کنند. در نتیجه باید منتظر آینده تلخی برای صنعت خودروسازی با چنین شیوه تولید و عرضه‌ای حداقلی در اتحادیه اروپا باشیم.