چرا ورزش به تنهایی به کاهش وزن کمک نمی‌کند؟

به گزارش سیلاد، دکتر جردن متزل، پزشک آمریکایی و متخصص پزشکی ورزشی، در مقاله‌ای که در واشنگتن پست منتشر کرده، اشاره می‌کند که ورزش منظم اغلب تغییری چشمگیر در عدد ترازو ایجاد نمی‌کند. با این حال، تأثیرات مثبت ورزش بر سلامتی غیرقابل انکار است؛ ورزش می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش دهد، سطح قند خون را بهبود بخشد، استخوان‌ها را تقویت کند، عملکرد مغز را حفظ نماید و همچنین خطر ابتلا به افسردگی، سرطان و مرگ زودرس را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

دکتر متزل تأکید می‌کند که مطالعات متعدد نشان می‌دهند ورزش به تنهایی معمولاً باعث کاهش وزن محدود می‌شود و کاهش وزن عمده را به همراه ندارد. در بسیاری از موارد، پس از آغاز فعالیت‌های ورزشی، بدن با افزایش اشتها یا کاهش کالری مصرفی در سایر فعالیت‌ها، اثرات کالری‌سوزی ورزش را جبران می‌کند. به‌طور معمول، افراد در طول شش ماه تنها چند کیلوگرم کاهش وزن تجربه می‌کنند.

در یک تحقیق تصادفی که در سال ۲۰۲۴ روی بزرگسالان دارای اضافه وزن انجام شد، نشان داده شد که علیرغم بهبود شاخص‌های تناسب اندام و سلامت متابولیک در افرادی که بدون تغییر در رژیم غذایی خود ورزش می‌کردند، کاهش وزن بسیار محدود بود.

با افزایش سن، کاهش وزن به دلیل کاهش سرعت متابولیسم و از دست دادن توده عضلانی دشوارتر می‌شود و برای رسیدن به کسری کالری قابل توجه، به فعالیت‌های طولانی‌مدت یا با شدت بیشتر نیاز است که این امر برای بسیاری از افراد غیرممکن به نظر می‌رسد.

بهبود سلامت، نه کاهش وزن
این مقاله همچنین توضیح می‌دهد که ورزش می‌تواند به طور چشمگیری سلامت متابولیک را بهبود بخشد و چربی‌های احشایی مرتبط با بیماری‌های قلبی و دیابت نوع ۲ را کاهش دهد، حتی اگر وزن فرد تغییر نکند.
 

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که حتی دوره‌های کوتاه‌مدت فعالیت بدنی روزانه، که به عنوان “وعده‌های ورزشی” شناخته می‌شود، می‌توانند خطر ابتلا به بیماری‌ها را حتی با مقادیر اندک فعالیت بدنی به طور چشمگیری کاهش دهند.

دکتر متزل همچنین تصریح می‌کند که افرادی که از نظر جسمی در وضعیت خوبی قرار دارند، حتی اگر وزنشان زیاد باشد، نسبت به افراد کم‌تحرک، طول عمر بیشتری دارند.

داروهای کاهش وزن و خطر تحلیل عضلات
با گسترش مصرف داروهای کاهش وزن نظیر درمان‌های GLP-1، دکتر متزل هشدار می‌دهد که کاهش سریع وزن می‌تواند باعث از دست دادن توده عضلانی شود. از دست دادن عضلات می‌تواند تأثیرات منفی بر تحرک، کنترل قند خون و سلامت کلی فرد داشته باشد.

او اضافه می‌کند که یک فرد فعال از نظر جسمی، حتی اگر وزن بیشتری داشته باشد، معمولاً از فردی لاغر اما فاقد تحرک سالم‌تر است. چرا که فعالیت بدنی موجب تقویت عضلات و استخوان‌ها شده و در برابر بیماری‌ها از فرد محافظت می‌کند.

بازتعریف مفهوم سلامت
این پزشک توصیه می‌کند که به جای تمرکز بر عدد ترازو، باید بر حرکت و ساخت عضله تأکید کرد. کارهایی مانند پیاده‌روی، وزنه‌برداری، بالا رفتن از پله‌ها و گنجاندن فعالیت بدنی در زندگی روزمره می‌تواند نقش مؤثری در بهبود سلامت ایفا کند.

در نهایت، دکتر متزل نتیجه می‌گیرد که جامعه برای دهه‌ها لاغری را با سلامت مترادف دانسته است، اما اکنون زمان آن رسیده که این مفهوم تغییر کند. زیرا ورزش منظم همیشه به سلامت کمک می‌کند، حتی اگر وزن بدن تغییری نکند.

نتیجه‌گیری:
ورزش نه یک راه معجزه‌آسا برای کاهش وزن است و نه تنها به کاهش وزن محدود می‌شود. فعالیت بدنی، در کنار رژیم غذایی صحیح، می‌تواند سلامت متابولیک را بهبود بخشد، از بیماری‌ها جلوگیری کند و زندگی سالم‌تری را برای فرد به ارمغان آورد.