ایمان گودرزی؛ با ورود به ماههای پایانی منتهی به جام جهانی ۲۰۲۶، حالا شمارش معکوس برای همه تیمهای حاضر در این رقابت بزرگ آغاز شده است. تنها ۱۳۰ روز تا شروع جام جهانی باقی مانده و فاصله ایران تا اردوی حساس ماه فروردین نیز به کمتر از دو ماه رسیده است. در چنین شرایطی، انتظار میرود برنامه آمادهسازی تیمها با دقت، شفافیت و سرعت بالا دنبال شود؛ موضوعی که برای بسیاری از تیمهای حاضر در جام جهانی به واقعیت تبدیل شده، اما برای تیم ملی ایران هنوز در حد وعده باقی مانده است.
رقبای ایران جلوتر از برنامه
هر سه تیم همگروه ایران در جام جهانی، یعنی بلژیک، مصر و نیوزیلند، بازیهای دوستانه خود را برای فیفادی ماه فروردین قطعی کردهاند و حتی تا حد زیادی برنامه دیدارهای تدارکاتیشان برای ماه خرداد و پیش از ورود به جام جهانی نیز مشخص شده است. نقشه راه اکثر ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی، با سرمربیان، بازیکنان و حتی زمانبندی اردوها شفاف است و بازیکنان میدانند در ماههای پیشرو چه مسیری را باید طی کنند. این تصویر منظم و برنامهریزیشده اما زمانی رنگ میبازد که نام تیم ملی ایران به میان میآید. تیمی که با وجود وعدههای متعدد مسئولان فدراسیون فوتبال در ماههای اخیر، همچنان در بلاتکلیفترین وضعیت ممکن قرار دارد. از زمان قرعهکشی جام جهانی و مشخص شدن بلژیک، مصر و نیوزیلند بهعنوان رقبای ایران، حدود دو ماه گذشته اما فدراسیون فوتبال حتی یک نام را هم بهصورت رسمی بهعنوان حریف قطعی ایران در دو فیفادی پیشرو اعلام نکرده است.
فهرست شایعات بلند، خروجی صفر!
در این مدت نامهای متعددی اطراف تیم ملی شنیده شده است؛ از اسپانیا و پرتغال گرفته تا غنا، تونس، کامرون، اسکاتلند، الجزایر و اسلوونی. با این حال، هیچکدام از این گزینهها به مرحله قطعیت نرسیدهاند و برخی از این تیمها حتی برنامه متفاوتی برای ماه فروردین خود در نظر گرفتهاند که عملاً برگزاری بازی دوستانه با ایران را منتفی میکند. این وضعیت در تضاد کامل با ادعای مهدی تاج قرار دارد که گفته بود چهار بازی دوستانه ایران برای دو اردوی پیشرو قطعی شده اما فعلاً نامی از رقبا اعلام نمیشود. مسأله فقط افکار عمومی و هواداران نیست. مشخص نبودن نقشه راه، مستقیماً روی بازیکنان و کادر فنی تیم ملی هم اثر میگذارد. اگر ملیپوشان بدانند در فروردین با چه تیمهایی روبهرو میشوند، مسیر آمادهسازی فنی، تاکتیکی و حتی روانی آنها با کیفیت و تمرکز بیشتری پیش خواهد رفت. اما بلاتکلیفی فعلی این نگرانی را ایجاد کرده که فدراسیون فوتبال برنامه جدی و بلندمدتی برای صعود تیم ملی به مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۶ ندارد.
تکرار یک تجربه نگرانکننده؟
این نگرانی زمانی جدیتر میشود که تجربه اردوهای پیشین تیم ملی را به یاد بیاوریم؛ جایی که ایران پس از یک بازی ضعیف مقابل روسیه، بهمصاف تانزانیا رفت؛ تیمی که حتی ترکیب اصلیاش شباهتی به تیم حاضر در جام ملتهای آفریقا نداشت. ترس بزرگ این است که در آستانه فیفادی فروردین، ایران بار دیگر با حریفانی کمکیفیت و غیرمرتبط با فضای جام جهانی روبهرو شود. مطالبه جامعه فوتبال از فدراسیون فوتبال کاملاً روشن است: اعلام سریع، شفاف و رسمی برنامه بازیهای دوستانه تیم ملی. آنچه تا امروز رخ داده، چیزی جز بلاتکلیفی برای فدراسیون، تیم ملی، بازیکنان و هوادارانی که به موفقیت ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ امید دارند، نبوده است. اکنون همه نگاهها به روزهای باقیمانده تا اردوی فروردین دوخته شده است. اگر این رویه ادامه پیدا کند و تصمیمگیریها باز هم به تعویق بیفتد، زمان به بزرگترین دشمن تیم ملی تبدیل خواهد شد؛ دشمنی که میتواند شانس صعود ایران به مرحله حذفی جام جهانی را برای نخستین بار، به شکل معناداری کاهش دهد.
257 251
