به گزارش سیلاد از اصفهان، امروز مردم نصف جهان، تماشایی ترین جشن پیروزی انقلاب اسلامی در طول ۴۷ سال گذشته را به نمایش گذاشتند، از ساعتی قبل از آغاز مراسم راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ در اصفهان، دیگر جمعیت با کندی به سمت میدان نقش جهان حرکت می کرد و از ساعت ۱۰ صبح مسیر راهپیمایی از میدان دروازه دولت که کیلومتری با میدان فاصله دارد، مسدود شده بود؛ به نوعی که جمیعت به کندی و طی دو ساعت باقیمانده تا طلوع اذان ظهر، در چهل و هفتمین فجرِ انقلاب، تنها توانستند خود را به نزدیک میدان امام برسانند.
مردم اصفهان که از ساعتی پیش از آغاز مراسم خود را به ورودی های منتهی به میدان نقش جهان رسانده بودند،امسال خودشان به شکل خودجوش، رهبرِ شعارهای جدید و مبتکرانهای شده بودند که بر سر استکبار جهانی فریاد می شد، مردم نصف جهان که همراه کودکان نوجوانان و جوانان به ویژه دهه هشتادیها و نودیها با شوق سرشار از حضور در جشن خیابانی پیروزی انقلاب و با پلاکاردهای دست نویس و پرچم ایران در دست به میدان حضور آمدند تا پیام عدم سازش و تسلیم در برابر دشمن را به دنیا ابلاغ کنند.
بسیاری از نوجوانان به منظور اعلام حمایت از بسیج و نیرویهای نظامی، لباس ارتشی و سپاه بر تن کرده و آنچه در میان جمعیت جلب توجه می کرد، هم نشینی ویلچرها و کالسکهها بود، نسلی که جوانان انقلابی را پرورش دادهاند همراه فرزندان و نوههای خردسال خود با شعارهای «امام خمینی پاینده باد؛ خامنه ای رهبر ما زنده باد»، «حرف ما یک کلام، مقاومت والسلام»، «نه سازش نه تسلیم؛ تا آخر خط هستیم»، «آمریکای فریبکار، هرکه با ما درافتاد؛ به پای ملت افتاد»، «این است (دی.ان.ای)، ما نفرت از آمریکا»، «مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل»، «تنها راه سعادت؛ وحدت و استقامت»»، ما ملت دلاوریم؛ پیرو امر رهبریم» پابه میدان نقش جهان گذاشتند.
نقش جهان میدانی است که در تاریخ خود حماسه های جاویدانی از عزم این مردم ثبت کرده است، از روزهای دهه ۵۷ و منتهی به انقلاب تا اعزام شیرمردان این سرزمین به جبهه های جنگ علیه باطل و تا سالها دفاع از ولایت و کشور در مناسبتهای مختلف!
جشن پیروزی چهل و هفتمین سالگر پیرویی انقلال اسلامی در اصفهان به قدری تماشایی بود که جز در ذهنی که با چشم سر آن را دیده باشد به درستی ثبت نمی شود، به راستی که قاب دوربین از ثبت این حماسه عظیم ناتوان مانده است، جهانی حماسه در نصف جهان هنرمند، انقلابی و میهن پرست مزین به پرچمی که همیشه به نام ایران و ایرانی ماند، تا ابد!
