شبنم روحی؛ مرگ همیشه هولناک است؛ چه جوان باشی و چه یک قرن از زیستت بگذرد. در هر سنی هستند نفرات زیادی که با رفتنت آدم گذشته نمی شوند و با دیدن جای خالی ات آه می کشند؛ حتی وقتی می خندند جای خالیات لبخند را روی صورت شان خشک می کند و چشمهایشان تر می شود.
شاید یکی از نکاتی که بعد از دست دادن یک شخص در زندگی در ذهن بازماندگان حسرت را بیشتر می کند مرور اتفاقاتی است که اگر رخ می داد او هنوز زنده بود.
بعد از رفتن صابر کاظمی والیبالیست بااستعداد تیم ملی آن چه که شاید در ذهن بعضی مرور شود این است که ای کاش آن محرومیت وجود نداشت؛ ای کاش او امروز به خاطر خستگی ناشی لیگ ملت ها و رقابت های جهانی در استراحت بود و گذرش به قطر نیفتاده بود. درست است این ها همه ای کاش و حسرت هایی است که هیچ دردی دوا نمی کند اصلا مشخص نیست اگر او ایران هم بود و محرومیت نداشت امروز در کنار ما بود یانه اما حسرت دست از سر ذهن برنمی دارد.
صابر کاظمی همان بازیکن گلستانی تیم ملی والیبال ایران که با حضورش در لیگ ملت ها؛ قهرمانی جهان و بازی های آسیایی نوید یک ستاره تازه وارد را به والیبال ایران داد؛ خیلی زود به محبوبیت رسید و همان بازی مقابل ایتالیا دل ها را به دست آورد و بسیاری او را تمجید کردند.
پشت خط زن ۲ متر و ۵ سانتی متر ایران که برای بار اول سال ۲۰۱۸ پیراهن تیم ملی را برتن کرد در هشتمین بازی ملی خود مقابل برزیل درخشان ظاهر شد.
او با تیم ملی ایران قهرمانی بازی های آسیایی و قهرمانی آسیا را جشن گرفت اما خیلی زود اوضاع برای او تغییر کرد.
اقدام دیرهنگام برای حضور در اردوی تیم ملی در تابستان ۱۴۰۳ و کافی نبودن ادله او برای غیبت از نظر کمیته انضباطی و فدراسیون والیبال او را با محرومیت رو به رو کرد.
پسر متولد آق قلا که توسط محمد وکیلی کشف شد با پادرمیانی هایی که صورت گرفت با پرداخت دومیلیارد تومان برای کمک به توسعه والیبال در مناطق محروم گلستان مجوز حضور در مسابقات را پیدا کرد. کاظمی در یک بیانیه رسمی نیز به خاطر اقدامی که انجام داده بود از مردم عذرخواهی کرد.
کاله مازندران؛ فولاد سیرجان؛ شهرداری ارومیه؛ زراعت بانک ترکیه و در نهایت الریان قطر باشگاه هایی بود که کاظمی در آن ها توپ زد.
بازی در لیگ کویت بعد از درخشش در لیگ ملت ها یکی از تصمیمات عجیب صابر کاظمی بود که با توجه به کسب عنوان ارزشمندترین بازیکن آسیا علامت سوال هایی را برای طرفدارانش ایجاد کرد.
صابر کاظمی در خزان ۱۴۰۴ قبل از پایان ۲۷ سالگی از دنیا رفت و یک ستاره با استعداد ورزش در خاک آرام می گیرد.
