انتخابات هیأت تکواندو استان تهران سال گذشته در پس یک پروسه سخت و پیچیده برگزار و در نهایت غریبه ای به نام مجتبی نظری که اهالی تکواندو به عنوان نایب رئیس فدراسیون تنها چند ماهی بود که از او شناخت پیدا کرده بودند، سکان هدایت ورزش المپیکی پایتخت را در دست گرفت.
اینکه نایب رئیس فدراسیون، رئیس هیأت یک استان باشد خود نوعی تعارض منافع است، ولی این موضوع را باید تنها یکی از ده ها مشکل تکواندو پایتخت برشمرد. از گران شدن سرسام آور هزینهها که داد تک تک مربیان، داوران و خانواده هنرجویان را درآورده تا درگیری و زد و خورد در مسابقات و حتی دورههای آموزشی را باید عمده ترین این مشکلات عنوان کرد.
زیاد وارد جزئیات نمیشویم، تنها از رئیس پر مشغله تکواندو تهران که بیشتر به مسائل دیگر فکر میکند تا ارتقا سطح فنی، میخواهیم توضیح دهد که دستاورد حضورش در همین یک سال و اندی چه بوده که تکواندو به اینجا رسیده است؟
موضوع اصلی اینجاست که آیا مدیرکل تربیت بدنی استان تهران از آنچه در تکواندو تهران میگذرد آگاهی دارد یا خیر؟ به ایشان توصیه میکنیم در کنار بررسی حسابهای مالی هیأت تکواندو تهران، کمی به درد و دل مربیان بخصوص پیشکسوتان گوش دهد! پای حرف داورانی که چند ماهی حق الزحمه نگرفته اند نشسته و با خانوادههای نگران از آینده و هزینههای بالا گفتگو کند.
257 251
