ربات‌ها آمدند، اما هدف شغلی و اختیار کارگران را با خود بردند

در حالی‌که استفاده از ربات‌ها و فناوری‌های خودکار در محیط‌های کاری با هدف کاهش کارهای تکراری و افزایش کیفیت زندگی شغلی گسترش یافته، پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهند که تأثیرات این روند پیچیده‌تر و چالش‌برانگیزتر از آن چیزی است که در ابتدا تصور می‌شد.

به گزارش سیلاد و به نقل از تک‌اسپات، مطالعه‌ای به سرپرستی پروفسور میلنا نیکولووا از دانشگاه گرونینگن، داده‌های گسترده‌ای از کشورهای اروپایی را بررسی کرده و به این نتیجه رسیده که کارکنان در بخش‌های با سطح بالای اتوماسیون اغلب دچار کاهش حس هدفمندی در شغل خود می‌شوند.
به گفته نیکولووا، ربات‌ها با استانداردسازی فرآیندها، باعث از بین رفتن بخشی از اختیار کارگران در انتخاب نحوه و سرعت انجام کارها می‌شوند؛ عاملی که می‌تواند انگیزه و رضایت شغلی را به‌طور چشمگیری کاهش دهد.

این پدیده محدود به اروپا نیست. تحقیقی در میان کارگران کارخانه‌ای در چین نشان می‌دهد که اگرچه ربات‌ها از فشار جسمی کار می‌کاهند، اما در عوض استرس روانی افزایش می‌یابد؛ چرا که کارگران نگران از دست دادن شغل خود هستند. این ترکیب متضاد –کاهش بار فیزیکی و افزایش اضطراب روانی– حاکی از آن است که اتوماسیون لزوماً به بهبود کیفیت کار منجر نمی‌شود.

 

سازمان‌های و نهادهای کارگری نیز این نگرانی‌ها را تأیید می‌کنند. بنا بر گزارش یوروفاند، کارگرانی که در کنار ربات‌ها کار می‌کنند، بیشتر دچار انزوا، کنترل شدید و کاهش مهارت می‌شوند؛ به‌ویژه در مشاغل پایین‌درآمد و سطح ابتدایی که فرصت رشد و یادگیری در آنها کاهش می‌یابد.

مات بین، پژوهشگری از دانشگاه UC Santa Barbara و MIT، هشدار می‌دهد که ساده‌سازی و تکراری شدن کارها باعث می‌شود افراد حس نکنند در کار خود پیشرفتی دارند. حتی در مشاغل حرفه‌ای‌تر مانند جراحی با ربات یا هدایت پهپاد، برخی افراد گزارش کرده‌اند که کارشان ایمن‌تر، اما خسته‌کننده‌تر و بی‌روح‌تر شده است.