در طول یک سال و نیم گذشته، ایالات متحده و متحدانش در ناتو رویکردی محتاطانه “دو گام به جلو، یک قدم به عقب” را برای مسلح کردن کییف اتخاذ کردند. ابتدا با ذکر خطر تشدید تنشها با روسیه اعلام کردند که تسلیحات مختلف (از جمله بمبهای خوشهای، موشکهای کروز دوربرد یا تانکها و جنگندههای F-16) ارسال نخواهد شد و بعد از چند هفته یا چند ماه، خبر ارسال آنها را اعلام کردند.
اسکات ریتر، افسر اطلاعاتی سابق تفنگداران دریایی ایالات متحده، بازرس تسلیحات سازمان ملل و تحلیلگر نظامی، به اسپوتنیک گفت: یک سال پیش، دولت بایدن به دلیل ترس برای ایجاد پتانسیل تشدید تنش بین ایالات متحده و ناتو با روسیه بر سر اوکراین، از ارائه تسلیحات خاص به کییف خودداری کرد. آخرین چیزی که واشنگتن خواهان آن بود، یا دولت بایدن ادعا میکرد، جنگ مستقیم با روسیه بود.
ریتر تاکید کرد: امروز، به نظر میرسد که همه آن بازدارندگیها از بین رفته است. ما میبینیم که ایالات متحده تانکهای M1 Abrams را ارسال میکند، مجوز تحویل جنگندههای F-16 را صادر میکند و اکنون در نظر دارد که سیستم موشکی دوربرد ATACMS یا سیستم موشکی هدایت شونده چند پرتابه را در اختیار اوکراین قرار دهد که یک سیستم راکتی با برد 45 مایلی است که توسط سامانه HIMARS هیمارس پرتاب میشود و دقت بالایی دارد و میتواند از مهمات خوشهای استفاده کند. این امر البته پس از تصمیم دولت بایدن در اوایل سال جاری مبنی بر ارائه نوع گلوله توپخانه 155 میلی متری به اوکراین صورت میگیرد.
ریتر تصریح کرد: به گفته ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، اوکراینیها در طول چهار ماه گذشته 71000 تلفات را در یک تلاش نافرجام برای ضد حمله متحمل شدهاند. و هیچ چیزی در مورد ماهیت این سلاحها وجود ندارد که شانس اوکراین را در میدان جنگ بهبود بخشد. این تسلیحات برای این به اوکراین ارسال میشوند که پتانسیل آسیب رساندن به روسیه را فراهم کنند. موشکهای ATACMS، به زبان ساده، برای حمله به پل کریمه و تخریب آن، برای حمله به اهدافی در عمق روسیه یعنی فرودگاهها، پستهای فرماندهی، تدارکات و … به اوکراین ارسال میشوند. این یک تشدید چشمگیر درگیری است.
او افزود: از نظر من این یک اقدام از سر ناامیدی است. واشنگتن ممکن است امیدوار باشد که مسکو را در داخل کشور تحت فشار سیاسی قرار دهد.
311311